Springerinne

Heisan!

Heimelaga fiskegrateng er nydeleg,og det er ikkje dumt å variere på innhaldet. Gulrot gjer den saftig til tusan og spisskummin den ekstra vesle piffen. Mmm..blir nesten svolten sjølv om lunsjen nettopp "gjekk ned."



(Til fire personar)

4 laksefiletar

1 hakka purre

2 raspa gulrøter

2 egg

Melk

Litt potetmel

Makaroni

Muskatnøtt

Spisskummin

Salt og pepar

Kvit saus enten frå botnen, eller frå pose.

Strøkavring



GJER SLIK:

Lag kvit saus. Rasp gulrøter, kok makaroni, hakk purreløk eller vårløk om du likar det betre.

Laksen som er tina smuldrar eg opp med hendene og blandar den med kvit saus, makaroni, gulrot,purre og krydder. Før den skal i forma blandar du 2 egg  med litt potetmel, og rører dette inn i resten. Dekk til med strøkavring og steik midt i ovnen på 200 grader.

Tips: Reve eple er også godt i fiskegrateng, så neste gong kan du kanskje prøve det istadenfor gulrot.

 No er det berre nokre timar att til helg. For min del blir det venninneskravling, og trening, Sykla 2 timar i går, og det kjenner eg i låra i dag. Ikkje det luraste dagen etter ei hard beinøkt på treningssenteret og 3 timars tur dagen før der igjen. Ja faktisk har eg berre løpt 1 gong denne veka, men skal lufte sinnet til både Trym og meg litt seinare.





God helg!



Springerinneklem

Kom over ein sterk blogg her forleden som handla om å være småbarnsmor, og i tillegg leve med ein spiseforstyrrelse. Om ein knalltøff kvardag der du overhode ikkje er åleine om det du slit med.

Eg veit ikkje korleis eg hadde takla å ha eit barn saman med sjukdomen. Då eg var på veg til å bli frisk enda eg brått i ennå ei ny rolle. Ei som var totalt ukjent, og som nokre månadar før var heilt utenkeleg både fysisk og psykisk. Eg blei først sjokka og skjønte ikkje at det kunne gå an, så blei eg glad fordi eg endeleg hadde funne tilbake livsgnisten. Likevel var eg fryktleg redd inni meg. Tenk om eg aldri ville klare å være den gode mammaen? Eg visste jo kva eg sjølv hadde opplevd av kjærlighet i min oppvekst, og ynskte jo det for mitt eige barn også.

"Løpet" blei ikkje fullført, men  eg tenkjer ofte på korleis det ville gått på den tida.

Når familiestiftelse blir reelt,  og du skjønar at det er noko viktigare å fokusere på enn dei spiseforstyrra rutinane kan det gå veldig bra. Ja fleire opplever at problema ein har slitt med går over gradvis fordi ein har eit lite barn å ta vare på. For andre kan det  ende motsett. Det var her denne bloggen fekk meg til å tenkje. Er ikkje eit barn god nok grunn til å bli frisk? Skulle det ikkje berre mangle at ein får i seg maten sin når ungen treng ei mor med energi?

 Jo, sjølvsagt skal barnet kome først,og eg trur aldri ei einaste mor ynskjer noko anna enn nettopp det. Det er likevel ikkje ein sjølvfølge at det blir slik i verkelegheita, for ein om har slitt lenge med spiseforstyrrelse eller anna psykisk sjukdom kan få det ennå verre fordi ein kjenner at krava  frå samfunnet og dei rundt seg blir for tøffe. Det kan ende med konstant dårleg samvit, som igjen fører til ei ennå sterkare trong til å kontrollere og straffe seg sjølv. Eit ennå tettare forhold til den einaste tingen du klarar å " kontrollere".



Denne tilstanden er meir utbredd enn vi anar. Ein torer berre ikkje å snakke om det. Eg er difor glad denne bloggmammaen er så ærlig og formidlar noko som fleire bør vite noko om, for spiseforstyrrelsen har nemleg inga aldersgrense og heller ikkje ei  "morsgrense". Du som har det vondt må vite at du ikkje skal verken skamme deg eller føle deg mindreverdig. Vær open og gjer dei viktigaste i livet ditt bevisst på kva du slit med, og bruk dei som ei støtte til å jobbe deg ut av den vonde sjukdomen. Eg trur openheit er det einaste som funkar både ovanfor seg sjølv, familien og til sjuande og sist barnet. Ein frisk ektemann  forstår lite av dette utan kunnskap,men klarar ein stikke hol på den " skamfulle bobla " saman, er det store moglegheiter for at livet kan endre seg til det positive sakte men sikkert.

Litt alvorsprat ein torsdagformiddag,men eg klarte berre ikkje å gløyme orda til denne mammaen.

Springerinneklem

Heisan!

Har akkurat glefsa i meg ein solid lunsj. Magen rumla i det eg sette frå meg sykkelen etter 3 timar på grus, sti og asfalt. Litt usikker på konkret kilometer, men sann ca 75 kilometer der eg tråkka bra på heile vegen. Låg under terskel stort sett heile turen, men køyrde nokre drag innimellom. Det er viktig med litt variasjon i tempoet for å vekke musklane, og bittelitt melkesyre er berre positivt.

Speilegg på heimebaka brød duger etter ein lang sykkeltur.

For å komme seg opp motbakkar med røtter og stein krevst det eit langt blikk framover for å velge den "enklaste ruta", og så er det heller ikkje dumt å være bestemt i heile bevegelsen, ha litt fart og tråkke til.

Deilig å ikkje køyre på jobb idag,men heller sykle over E6 en og vidare inn i skogen.


Når eg spring tek eg ikkje til meg næring undervegs, men på sykkelen blir det noko anna sidan klokka tikkar og går. Hadde derimot ingen plan for økta anna enn rundt 2 timar,men etter 1,45 time kjende eg at kroppen ikkje ynskte å vende nasa heim. Problemet var at alt vatnet var i magen, og det same med den vesle sjokkisbiten som eg gafla i meg på ett par minutt. Næraste bensinstasjonen blei plotta inn i hovudet. Der fann eg Pepsi, og raste vidare. Eter nye mil viste klokka 2 timar og 35 minutt. Flaska var nok ein gong tom, og i tillegg kjendes kroppen ein tanke sliten. Skulle eg sykle heim eller stoppe på nok ein Statoil og få inn litt næring. Som tenkt, så gjort. Ned i magen gjekk ein youghurtbar, og nok ein cola. Boosten kom som bestilt, og jenta gjennomførte årets første tre timers tur med eit smil.

Det hadde eg ikkje gjort utan Statoil i dag.

Ynskjer dåkke ein fin 2 .pinsedag vidare.

Klem frå ei litt trøtt Springerinne













Ei lita 17.mai helsing på ettermiddagen!

Noko av det beste eg får på 17.mai er ovnsbakt laks, poteter og rømme.

Trymmegutten er litt heldig også;)

Det kjem spreke oppdateringar om litt,men no kjenner eg at kroppen og hovudet skal ta seg litt fri eit par -tre dagar.

Ynskjer dåkke ein fin dag!!!

Springerinneklem

God morgon:)

For mange aktive er treningskleda ein viktig del av motivasjonen, komforten undervegs og sjølvkjensla når ein er ute på trening. Fine fargar, vennleg design for herre og dame og ok pris er eit stort pluss. Vi vil jo oppleve noko positivt med treninga, og kan den nye outfiten få deg ut av sofaen er det gull og godt.



 Eg fall pladask for dette sykkelantrekket (over).Såg det første gong på terrengsyklist Lene Byberg, og måtte berre ha det. Det kom i posten igår, og eg gler meg til å teste det ut. Kanskje på Birken i august. Uansett skal det iallfall ikkje støve ned.Og for dåkke som er redd stoffet skal krympe i vask,  eller at du syklar rundt med ein våt ullklump på kroppen treng ikkje bekymre seg. Det er 100 % polyester:)

Er du nysgjerrig går du inn her: Marius sykkelklede

Springerinneklem

Heisan, håpar dåkke har hatt ei fin helg.

Eg fekk løpt meg ein lang tur på laurdag, og fann det som ein løpar elskar å finne når ein er lei den same runden: Ukjent sti som brakte meg langt inn i marka på silkemjukt underlag. Eg smilte frå øyre til øyre.

Fekk meg ein overraskelse igår då eg fann mitt eige treningsprogram til Birkebeinerløpet på klikk.no. Har vore på trykk i Shape Up tidlegare i vår,( magasinet som er ute no og forrige) og så kom det også her. Det likar eg. Håpar berre ingen brenner kruttet ved å hypertrene no. Det er i undekant av fire veker igjen, så no gjeld det å halde tunga rett i munnen.

 Stikkord:

* Rolege langturar på grus og sti. Stigningsløp til slutt, 5x80meter.

* Fartsleik i terrenget då det er heilt likt underlaget som ventar. Øv på taktomslag. Ikkje overdriv lengda på økta.

* Bruk blikket, og peik ut ruta di framfor deg.

* Eg kan ikkje love at du unngår å snuble i røtter og stein eller i dine eigne bein, men du førebygg ein god del ved å "trene opp" augene/ blikket. Bruk ein del tid på det no framover.

* Legg inn tåhev og gjerne litt stabiliseringsøvingar for anklane og leggmuskelaturen. Det styrkar eit svakt punkt når det går raskt unna på kronglete sti. Å tråkke over kan gjere vondt!



Har foresten laga ein liten "teaser" til foredraget mitt. Litt vanskeleg å tyde då det er "printscreen bilde",men er du nysgjerrig skriv du sjølvsagt ein mail til: springerinne@springerinne.com

Ynskjer dåkke ein fin måndag:)

Springerinneklem







På fellestrening til Gloppen Friidrettslag fredag kl 0800:  15.min løp oppv. + 45 minutt sirkeltrening

Då eg satsa på løp trena eg ofte 2 gonger for dag og 1 økt blei som regel unnagjort før 10.00. Det var difor spennande å seie ja til å prøve morgonøkta til gamleklubben, x antal år etter sist gong. Den pleier å starte 0700,men sidan det var fridag fekk vi sove 1 time lenger.

Då eg opna døra til idrettshallen såg eg nokre trøtte tryner som sat på kvar si matte. Først skjønte eg ingenting då eg var vane med ulike stasjonar plassert utover heile salen. Jaja tenkte eg. Kanskje dei berre venta på litt hjelp. "-B erre hent deg ei matte, så begynner vi", seier bror min og set i gong eit 45 minutters sirkelslit. Eg trudde eg var gjennomsterk, men eg kjenner at eg fleire musklar å trene. Mange fleire musklar.



Bror og tantebarn Ingrid. Her er det planken med litt ekstra belastning. Heldt på i 12 minutt i strekk.

Vi utførte øvingar som ikkje krev noko anna utstyr enn denne matta, ein ribbevegg, og av og til handekraft frå sidemannen. Øvelsane gjekk rett på dei innerste muskelgruppene i magen, ryggen og på sidene. Vi trena leggar, lår, hofte, rumpe, armar og løpsspesfikke øvelsar som løpande på stedet hvil raskare og raskare. Etter 45 minutt silsvetta samtlege, og eg var god og sliten då eg sette meg i bilen for å køyre dei 46 mila tilbake til Oslo. Og idag kan eg vel berre innrømme at magen er STØL. Det kjennes deilig. Tusen takk gamle friidrettsklubben. Spørs om eg må være med på ein treningsleir til vinteren.:)

 


Full innsats:)

Gjensynsgleda var stor då eg henta Trym igjen etter 5 dagar, så no har vi leika i skogen og gutten ligg på terrassen og gispar etter luft.



Ynskjer alle kjente og mindre kjente lukke til i Holmenkollstafetten idag. Spring som rakkaren!!!!

Springerinneklem

Mine to gode filmhjelparar og skjønne tantebarn Håkon og Johanna. Dei er for øvrig temmeleg spreke sjølve og tok mange armhevingar som tanta si.



Denne nærleiken til sjøen saknar eg kvar dag. Ja, og så dei to herlige som sit der også då.Sjølvsagt:)

No ventar 15 minutt jogg som oppvarming og 45 minutt sirkeltrening med gamle friidrettsklubben før eg vender nasa mot Oslo att:)

Springerinneklem

JA, eg;

GLER meg endeleg stort til å kome heim til familien fordi eg ikkje er redd for all mat, mas og kjas.

MÅ ikkje lenger krangle med mor om kva middag som skal på bordet til kva tidspunkt.

SUGER til meg den gode atmosfæren, synet av fjella og smiler når eg spring. Tankane er ikkje lenger negative når eg er heime.

LAGAR gjerne middag til heile flokken og nyter den like mykje sjølv.

KAN sjå på at andre trenar og gje blaffen.

HAR ikkje lenger behov for å måle meg med andre, verken uttapå eller inni.

ER ikkje lenger redd for å vise meg i sentrum "her heime".

BLIR kjempeglad viss eg plutseleg blir invitert på middag.

NYTER gjerne ein Peppes Pizza ein onsdagkveld som ein laurdag.

TAR gjerne treningsfri sjølv om eg skal kose meg heile kvelden med mat, vin og snacks.

KAN ligge i senga til 11.00 uten å ha ein einaste plan for dagen.

KAN ete dessert midt på natta utan å sette himmel og jord i bevegelse.

TØRRE å løfte ungane til dei nære utan å være usikker og redd.

TØRRE å tru på at eg også kan bli mamma eingong.

TØRRE å sjå på framtida som noko veldig posititvt, og at eg skal gripe dei gode mulegheitene eg får.

ER EG BLITT NORMAL?

Søte, små som også må ha litt godt i kroppen:)

Lite som slår grøne bøar og kvite fjell i mai:)

"Normal "Springerinneklem

Heisan!

I dag sette eg meg i bilen før 0600 og ragga heimover til Sandane. Det er langt, men med litt stopp innimellom gjekk det fint. Og ennå finare gjekk det på løpeturen ved ankomst. Frå å føle meg dau i kroppen etter 6,30t timar i bil var beina superlette. Merkeleg denne kroppen her.





Det er deileg å springe på desse flatene, og kvar onsdagkveld blir det arrangert eit 4 km løp som heiter Gloppetrimmen. Nesten heile familien er med,men eg trur ikkje eg tør å stille opp. Blir garantert grusa av brørne og tantebarn. Men å heie er eg god på:)  Jada, eg er ei pyse:)



Herleg med fjell rundt seg att.

 På bildet over har eg på meg ein fresh tights fra Gore. Den er  passe høg i livet, som i tillegg er knallrosa. Det kan vi damer like. Viktigast er sjølvsagt komforten og den kan eg heller ikkje klage på. Kjende nesten ikkje at den var med på økta. Mjuk, glatt, tynn, lett og med eit pent snitt. Den har også ei funksjonell lomme bak, der du kan ha telefonen din. Lomma sit høgt oppe slik at det ikkje er ubehageleg å ha den med. Lomma er i tillegg stor nok for Iphonen.

Kan ikkje springe forbi utan å kose litt med naboane.

I kveld har sove på sofaen og kjenner at kroppen truleg er i ferd med å bli febersjuk, så då seier eg natta til PCen, dåkke og 7.mai.

Springerinneklem