Når venninna pushar deg

Eg har som regel alltid trent åleine, - ja om det er løping, sykling, ski eller styrke. Og som oftast er det heilt greitt. Det er noko eg er vane til, og med familie er det ikkje alltid like lett å avtale ting. Heldigvis betyr ikkje det at ein MÅ være einsam på trening resten av livet. Iallfall har eg funne ei herleg venninne som diggar styrketrening. 


Eg har aldri vore den som har lagt opp til spesifikk styrketrening; at eg skal ha det og det. Det har eigentleg berre enda opp i spontan trening og lite tanke bak verken type muskelgruppe, antall repetisjonar osv. Med andre ord; litt av alt kvar gong. Men når eg trena med Hanne i dag, bestemte viss oss for visse øvingar, antal repetisjonar, vekt og seriar. Ho introduserte meg for nokre nye øvingar, og vi køyrde på. Hanne er ikkje redd for å legge på belastning for å sei det slik. Iallfall klarte eg å løfte meir i knebøy enn eg trudde på førehand. Ja faktisk klarte eg 70 kg x3 rep. Det var moro for ei som ikkje er vane med å pushe låra til det ytterste. I tillegg køyrde vi hiptrust på 80 kg + nokre andre øvingar som chins, slynge, og triceps.


Hanne i full gang med knebøy...Sterk dame.


Ståande roing med stang.

Å trene styrke har fått ein ny dimensjon når eg kan dele ei slik stund med ei god venninne. Og det er berre digg at ho pushar meg.

Springerinneklem
 

Beste starten på dagen

Å starte laurdagen med solskinn og ein kjapp motbakketur til flott utsikt over Lillehammer er å anbefale. 

Heile familyen tok turen til Korperberget eller Masta som eg seier, i fjor sommar. Det gjekk ikkje så raskt den gongen med Noah i bæremeis, men eg blei kjend med stien og dermed fekk eg eit fint utg.pkt for seinare motbakketur. Den tok eg klokka 08.30 idag ( etter å ha vore oppe med Noah sidan 0630) og fekk ein kjempefin utsikt i gevinst. Ja, eg fekk til og med ein firbeint kompis i selskap på turen. Bikkja stakk regelrett av frå heimen sin på veg opp, og blei med både på tur og retur. Blei litt nervøs då han stod på kanten av stupet og keik ned, men sannsynslegvis hadde han vore der før. Det gjekk iallfall bra.



Nydeleg utsikt over Lillehammer. Ingen menneske i sikte, - berre eg, stien utsikten og bikkja.


Det er ein veldig kort tur; eg brukte ikkje meir enn 12 minutt opp frå parkeringsplassen, så den store treningsøkta kan eg ikkje skryte på meg, men pulsen var høg i motbakkane, så litt trim blei det. 

I kveld ventar jenteaften med to kjekke damer, og då blir det sikkert litt prosecco på terrassen:) Gler meg.

Ynskjer dokke ein fin laurdagsettermiddag og kveld.

Springerinneklem
 

- Du er for sta til at jeg kan hjelpe deg!

Hei!
Kan eg spørre deg om, då du gjekk til psykolog og fekk hjelp av den rette dama. Var det privat psykolog eller var det en psykolog med avtale/knytta til helfo. Eg har jo aldri fått den hjelpen til å komme meg heilt ut av sjukdommen (4 tilbake fall) og slit med etevegring og tvang, sjølv om eg ikkje er så veldig undervektig. Blei henvist av legen til psykolog, men har blitt videresent til fire psykologar og ikkje fått den hjelpen eg treng. No har det snart gått eit år utan behandling og har mast på legen om å henvise meg til en ny behandler, men har stadig fått avslag og no er eg så drit lei. Noko råd?

Hei kjære deg!
Eg prøvde ufatteleg mange behandlingar, både gruppeterapi, og fleirfoldige rare psykologar. Ingen av dei "traff meg" viss du skjønar. Ho eine sa at eg var for sta til at ho kunne hjelpe meg. Det kjekt å høyre....

Men så fekk mor mi kontakt med ei dame som visstnok skulle være veldig flink på dette med idrett og spiseforstyrrelsar. Eg var jo framleis idrettsutøvar i hovudet, sjølv om eg hadde lagt opp. Eg måtte derimot vente ei stund før eg slapp til då ho var veldig opptatt, og populær viss eg kan sei det slik. 



Ingenting av dette gjekk gjennom fastlegen eller ein anna avtale. Det var vel reine skjær flaks at mor fekk kontakt med denne dama. Trur ho brukte ein del tid på å sjekke det ut, utan at eg visste noko.

Det å få ein behandlar som du stolar på er utruleg viktig. Eg vil sei heilt avgjerande. Skulle gjerne gitt deg både navn og telefon nummer til "dama mi", men veit ho har ventekø på 1 år og er sprengt i arbeid.

Skjønar at du er dritt lei, men har du tankar om å kanskje måtte reise et stykke for å få behandling? Det er ikkje like lett å finne den rette viss du bur på ein liten plass. Det er ikkje sikkert du treng å reise til vedkomande meir enn 1 gong i månaden viss det klaffar mellom dokke, og du kan ha kontakt via mail og telefon. Det er vel verd det, - for å leve eit liv med spiseforstyrrelse er heilt forferdeleg. Det er rett og slett ein kvardag med evig begrensning. Eg anbefalar i tillegg medisinen Soloft. Eg gjekk på den i mange år, og hadde eg ikkje brukt den, - ville eg nok ikkje hatt det så bra som eg har det idag.

Håpar dette hjalp litt.

Springerinneklem

 

 

Thief Hotel: Ikkje verste plassen

Tilbringer helga på Thief Hotel i Oslo. Det er barnefri og ingen som masar. Ufatteleg godt sjølv om eg saknar småtrolla heime på Lillehammer.

Hotel Thief ligg ytterst på Tjuvholmen, og er eit hotell med mørk design, eksklusive detaljar, spa, gym og ypparleg beliggenheit eit steinkast frå Oslofjorden. Du kan lese meir om hotellet HER eller trykk på bilde under. ( Nei, er IKKJE kjøpt og betalt...).



Utsikten frå rommet.


Godt å kome nær sjøen att...


Elskar ferske reker, og på Aker Brygge kan du velge og vrake. Mmm....dette er frå restaurant DS Louise.



Tapas er også ein av mine favorittar. Kan anbefale Delicatessen på det sterkaste.


Ikkje det verste å bade med utsikt til Oslofjorden:)


Ynskjer dokke ein fin laurdag.

Springerinneklem (som nyter ro og friheit før det brakar laust att imorgon).

 

Spreke jenter

Det er så herleg å få besøk av familien frå Vestlandet, og spesielt mine tre fantastiske nieser eller tantebarn som eg pleier å seie; Ingrid på 20, Olina på 17,5 og Johanna på 15 år. 

Vi har mykje til felles; god humor, lite sjølvhøgtidlegheit og elskar å være i aktivitet. Så i dag tok eg dei med på Stampesletta friidrettsstadion kor vi trena og kosa oss. Noahgutt var med og sykla og sprang til raudfargen i ansiktet blomstra. Heilt herleg!





Joanna og Ingrid



I full galopp..hehe:)
Johanna ( t.v), søster Olina og søskebarn Ingrid. En nydeleg trio.



Gloppen Friidrettslag - min kjæraste heimklubb.
 


Det er rart med det, men når eg inntrer Stampesletta stadion kjem det mange gode og nervøse følelsar fram. Her har eg løpt mang ein 800 meter. Nokre gode, andre dårlege:)


God avslutning på dagen:)

Ynskjer mine lesarar ein fin torsdagskveld vidare.

Springerinneklem

 

Svar på spørsmål angåande Haglunds Hæl

Når eg er inne på bloggsida mi kan eg sjå kva slags innlegg lesarane mine er spesielt interesserte i. Det som går att er: Feiltrent eller overtrent, og skaden; Haglunds Hæl. Sistnevnte har eg skrive ein del om sidan eg har opererert begge hælane for ein del år tilbake, i tillegg til ei sak eg har skrive i Dagbladet.


Dagens hæl...

Fekk nyleg spørsmål rundt Haglunds Hæl, som lyder på følgjande.

Hei! Vet du hva du kan gjøre for å unngå å få Haglunds Hæl igjen? Vet du hvorfor du fikk det i utgangspunktet? Hvor lenge etter operasjonene gikk du i slippers? Kan du gå med alle slags sko i dag? Tar du i dag noen hensyn til det mht. treningen? Har man større sjanse for å få dette igjen når man har hatt det før? Er det noen ulemper med operasjon? Kan det få noen andre komplikasjoner? Fikk du gode råd av legen for plan for opptrening? Hvor lenge etter operasjon hadde du vondt på operasjonsstedet, og hvor lenge var det stivt? Var det legen som sa 14 dager mellom eller følte du da selv at du var klar? Hvor mange dager gikk du på krykker etter bein 1 og bein 2? Når var første økt ute på sykkel? Synes du disse smertene før operasjon lignet på akillessenebetennelse-smerte


Ikkje det penaste synet. Foten til venstre er nyoperert, medan den andre ventar på tur.
 

Svar: Eg fekk Haglunds Hæl fordi eg har løpt vanvittig mykje opp gjennom åra, og har løpt ein del med smerter i hælane utan å ta så mykje hensyn. I tillegg skal det ikkje forundre meg at eg har anlegg for å få problem med hæl og akillesområde.

Eg blei anbefalt å operere begge to fordi eg hadde ein klar utvekst på begge beina. For å minske restitusjonstida valde eg å ta begge på omtrent same tid, men for å unngå å sitje i rullestol første veka opererte eg med 2 vekers mellomrom. Då kunne eg sleppe krykkene før neste fot skulle under kniven. Eg gjekk med krykker kanskje i ei veke, men i løpet av den veka tråkka eg forsiktig på foten og begynte å sykle på ergometersykkel etter nokre dagar. Det skal seiast at eg ikkje fekk gips, berre bandasje som eg skifta sjølv. Stinga blei tatt rett før neste fot skulle til pers.
Eg var super redd for å bruke foten etter første operasjon, sjølv om eg fekk beskjed om at det ikkje var farleg. Den andre foten var eg ikkje så redd for, då eg visste at det ikkje gjorde noko om eg belasta den litt. Det som derimot skjedde etter nokre månadar med første foten var at det sette seg eit arrvev i såret som gjorde vondt. Dette opererte eg bort etter 1 år. Det tok då 10 dagar, og eg kunne løpe att.

Etter operasjonane gjekk eg mykje med slippers for å unngå at skoa gnagde på operasjonssåra. Det såg sikkert heilt idiotisk ut der eg gjekk tur med bikkja i slippers både morgen og kveld, men det fekk så være. Det er viktig å unngå sko som gnager på såret.

Om smertene likna på ein akillesbetennelse hugsar eg ikkje heilt, men det er jo klart at det ikkje er heilt ulikt då områda ligg veldig nær kvarandre.

Det tok lang tid før eg kunne løpe uten noko form for stivhet og smerter etter operasjonane. Faktisk tok det opp mot 7-8 månadar før eg var fornøgd med løpsfølelsen, men eg fann glede i sykling og det gjorde ikkje vondt.

I dag: Eg har antydning til smerter i eine hælen, og eg brukar korkhæl i skoa ( under sålen) for å unngå gnaging i hælkappa på løpeskoa. Bruker desse i nokre av dei vanlege skoa også. Hadde eg ikkje hatt desse korkhælane ville eg nok hatt temmeleg irriterte hælar ennå. Eg løper meir enn gjennomsnittet, og det går greitt. Ikkje 100%, men så pushar eg nok det litt meir enn vanleg. Hadde eg derimot ikkje operert ville eg garantert hatt sjukt vondt, og ikkje fått løpt i det heile tatt.

Håpar svaret hjalp litt.



Springerinneklem

 

Portugal: Ferietips til deg som likar sol, trening og avslapping

For ein månad sidan reiste mor, veslejenta og eg på ferie til Algarvekysten i Portugal. Du kan lese eit av innlegga her.


Å sole seg på ei strand med lyden av bølgjer er reine terapien for ein Vestlending.:)


3 generasjonar på tur:)


Tenkte eg skulle dele litt meir informasjon om sjølve reisemålet då eg rett og slett diggar denne plassen. Målgruppa er deg som ikkje har det største behovet for å feste, og shoppe( sjølv om dei tilboda finst i nærleiken), men som ynskjer å sole deg på ei nydeleg strand omringa av fantastiske klippar, likar å halde deg i form ved å enten løpe, sykle eller trene styrke og som ynskjer god mat og godt drikke. Ja, ein kombinasjon av avslapping og litt trim ( eller kun avslapping). Det er også ein barnevennleg plass då det er basseng på hotellet, stranda er like ved og ei fotballbane 30 meter frå hotelldøra.

Kvar: Algarvekysten, Portugal ( heilt sør i landet)
Hotell: Alfamar Sport & Resort
Hotellstjerne: 3. Dvs. Ikkje dei aller flottaste romma, men dei blir vaska kvar dag og bestiller du balkong med havutsikt klarar du deg fint. 


Hotellet....

Næraste byar: Villamora og Albufeira ( som har det du treng av shopping).
Fly: Oslo - Faro
Flyr direkte: Norwegian
Flytid: Ca. 4,30 timar.
Avstand flyplass og hotellet: Ca.30 minutt i taxi
Tidsforskjell: En time
Valuta: Euro
Temperatur: Varmast i juli, august og september. Rundt 30 grader.
Hav: Atlanterhavet, dvs. ikkje så varmt å bade som i for eks. Middelhavet.

Avstand til strand frå hotellet: 100 meter
Basseng: Eit basseng
Mat: Du kan velge mellom frukost og halvpensjon (frukost og middag).
Fin restaurant i nærheten dersom du blir lei av hotellet: Pine Cliff Hotell. Vi valde fiskerestauranten O Pescador (sidan fisk er noko av spesialiteten til Portugisarane). Du kan lese meir om utvalget til det fine hotellet HER. Vi digga maten vi fekk, og kan anbefale restauranten på det sterkaste.


Ikkje den verste utsikten mot Atlanteren.


Når vi fekk tildelt menyen på den flotte fiskerestauranten, var det så mykje godt å velge mellom at eg berre fortalde kelneren at han fekk velge den beste retten. Det enda opp i hummer med ein form for risotto. Og himmel så godt det smaka. Ja det er den beste middagen eg har ete på laaaaaaang tid. 

Trening: Eg kan vel ikkje legge skjul på at eg synes det er deilig å løpe seg ein tur på formiddagen sjølv om det er ferie( nei det er ikkje aktuelt å løpe før frukost lenger). Men eg er likevel kresen på kor eg spring. Hadde vi feriert på ein stad med berre asfalt og støy ,ville eg droppa alt som heitte løping. Skal det motivere må det være grus eller sti rett utanfor hotelldøra. Og akkurat det får du på Alfamar Hotel, pluss friidrettsstadion og styrkerom. For å få tilgang til styrkerommet og bana ( + tennisbaner) må du betale ca. 80 kroner dagen, men det er det vel verd viss du er interessert. Bana og styrkerommet ( + tennis) ligg ca. 3 minutters rolig løpetur frå hotellet.


I vinter og påskeferien er det fullt trøkk i styrkerommet og på bana, då mange friidrettsnasjonar reiser hit på treningsleir. På sommaren derimot, er det lite med folk. 


Deilig å ha bana heilt for seg sjølv.



 Viss det er noko du lurar på angåande denne reisa er det berre å sende ein mail til kriroset@gmail.com, så skal eg svare så godt eg kan.

Ha ei fin helg vidare!


Springerinneklem

Slik gjer eg langturen litt kjekkare

Det var ein grunn til at eg likte 800 meter i si tid- fart kombinert med styrke, spenst og kondisjon gjorde treninga morsom og motiverande. Og det passa min kropp.

Det er ganske så likt i dag. Eg diggar intervall, bakkesprint, vanlig sprint, spenst og styrke. Joda, eg spring langturar, men som oftast må eg sprite dei opp med noko spenstig. Synes rett og slett det blir for kjedeleg å berre løpe 10-15 km i rolig fart. Så det eg ofte gjer, er å avslutte med sprintdrag eller spenst i for eksempel ei trapp eg finn i nærleiken.



I sommar har det kome opp eit utsiktstårn ved Lågen ( Mosodden) der eg som regel legg treningsturane mine. Trappene til topps er perfekte for trappespenst, men for deg som likar trappeløp er det for kort. Då er Lysgårdsbakken betre( eller ein anna hopp bakke).

Eg har aldri vore noko spenst eller sprintdronning, men eg merkar forskjell på løpinga viss eg er flink til å legge inn sprint, spenst og styrke i tillegg til den vanlige løpinga. Det går raskare, eg får ein betre løpsøkonomi og kroppen tåler litt fleire støytar enn viss eg berre spring utan noko form for anna trening,

Til deg som synes langturar kan bli vel monotomt og umotiverande. Legg inn nokre sprintdrag i midten eller på slutten av økta. Ein anna dag kan du legge inn trappespenst viss du passerer ei trapp undervegs. Då får du litt av begge deler; kondisjon, spenst/hurtighet og litt meir moro på treninga.


No er det helg her. Har ikkje dei store planane, og eigentleg er det litt deilig det og.

Ynskjer mine gode lesarar god helg:)

Springerinneklem 

 

Test av aktivitetsklokke

Eg har aldri vore så glad i desse voldsomme sportsklokkene som dominerer håndleddet. I tillegg synes eg det er irriterande å måtte bruke pulsbelte for å vite kva pulsen ligg på. Når eg har fått ny pulsklokke, har det difor vore moro i starten, og så har den berre blitt liggande i skuffa - lite brukt.

Men så oppdaga eg sykkelvennnna mi si klokke. Ein liten og nett sak som faktisk såg bra ut på armen, og som hadde dei funksjonane eg ser etter; vanlig klokke, datovisning, hjertefrekvens, og valget mellom ulike treningsprofilar - heilt utan ekstrautstyr som pulsbelte. Det heiter visst aktivitetsklokke/armbånd, og har vore på markedet ei god stund. Det er berre eg som er litt treg:)

Uansett, - eg tok turen til sportsbutikken der eg kjøpte Polar A360. Det er ikkje den nyaste modellen, men heilt fin for mitt bruk. 
I starten skjønte eg ikkje kvifor displayet "svartna" etter nokre sekund. Eg måtte enten trykke på ein knapp, eller riste på handa for å aktivere displayet. Turen gjekk difor nok en gang til sportsbutikken for å høyre om dette var normalt. Ja, det var det visst. Strømsparing er ei av årsakene. "Dumme" meg reiste heim att, og skjønte at dette må eg berre bli vant til. hehe...Det gjekk ikkje lang tid før dama syntes det var heilt greitt.:)

Når du koblar klokka til Macen/Pcen får du opp Polar sitt program, kor du kan sjå treningsøktene dine. Dette har eg aldri vore så interessert i før, men faktisk er det litt morsomt, 

Eg likar Polar sin A360 veldig godt, og det kulaste er at den er så liten og nett, ser bra ut og har akkurat dei funksjonane som eg er ute etter. Hadde displayet vore aktivt heile tida ( uten touch eller håndristing) ville den fått topp score. Men då hadde vel strømmen daua altfor kjapt, og skapa irritasjon på den måten. HER kan du lese testen som blei gjort av DinSide.

Springerinneklem frå ei som ikkje er den mest frika personen på utstyr:):)

 




 

Bakkesprint - god investering

Uansett om du likar å løpe langt eller kort, så er bakkesprint ei form for løpetrening som eg sterkt anbefalar. Nedanfor kan du lese deler av ei sak eg har skrive for Dagbladet om nettopp bakkesprint. Har intervjua friidrettstrener Knut Jæger Hansen
( står på bokmål).


Frå dagens bakkesprint på Mosodden, Lillehammer.

Bakkesprint er korte drag i bakke der du ikke produserer melkesyre. Det kan være drag fra 60 til 200 meter, alt etter nivå, sier Knut Jæger Hansen, trener for blant andre Norges beste mellomdistanseløper, Ingvill Måkestad Bowim og fysioterapeut ved Idrettens Helsesenter Best Helse.

- Løper du hurtige drag i bakke der du holder steget fungerer det som funksjonell styrke. På samme tid får du økt puls uten for stor fart. En god måte å få hjertet til å slå hardere på uten å belaste beina for mye, forteller Jæger Hansen.

 



Slik gjør du:

Om hvordan bakkesprint kan utføres, forklarer han.

- Begynn aller først med god oppvarming der du avslutter med tre-fire stigningsløp. Dette forbereder muskulaturen til et raskere tempo. Start deretter på en flate slik at du får fart inn i bakken. Ikke løp for lange drag hvis du ikke er vant til denne type trening. Kanskje holder det med seks drag på 100 meter i begynnelsen. Etterhvert vil du tåle flere og lengre drag. Fokuser på å skyve fra med hofta, hold blikket rett fram og bruk armene godt, sier Jæger Hansen.

 

Så då er det vel berre å teste dette ut då:) Eg synes iallfall det er både morsomt, og ikkje minst effektivt for snerten i steget.

 



Springerinneklem

 

 

6 nydelege månadar

Veslejulafta-16: Med heimelaga rømmedressing stappa av kvitløk til pizzaen, og besøk av ein sykkelproff ( som blei fadderen din) gassa eg meg med godt på veslejulafta. Forma var fin,- ingenting tyda på at du Erle skulle banke så hardt på "døra" som du gjorde nokre timar etter. Brått var taxien utanfor huset, og mammaen din på veg til sjukehuset i rekordfart.



Og frå taxituren gjekk vegen vidare i sprint tempo. Makan så dårleg tid du hadde. Eg fekk nesten ikkje papsen på plass før du kom, - og det på sjølvaste julafta.

Erle, du er eit halvt år om nokre timar. Det er vanvittig rart å tenkje på at tida har gått så fort. Du har vore med på mykje desse seks månadane. Mest av alt på trening og jobb. Etter nokre få veker møtte du barnepassen på Elixia Lillehammer, og ikkje minst har du vore med på mange oppdrag for Dagbladet. Eg har sprunge med deg i vogna heile Lillehammer rundt, og vi har saman lært å kjenne dei fleste småvegar. I tillegg har du vore med på jobbtur til Oslo, heimreise til Vestlandet og ferie i Portugal. Men det aller viktigaste; du har opplevd å være med storfamilien, og lært å kjenne storebror Noah. Dokke to kjem til å få det kjekt framover.

Gratulerar med halvt årsdagen kjære nydelige dattera mi. 

Springerinne og mammaklem
 

Et maten din!

Det florerar av bloggar og nettsider som handlar om mat og kor sparsom ein må være på det og det for å kome i form. Dette blir slukt av dei som er opptekne av kropp, trening og mat, og mange av dei er så unge at dei ikkje har nok kunnskap om kva kroppen faktisk treng.

Sjølv nærmar eg meg 40 år, altså ei godt vaksa dame som dei siste fire-fem åra endeleg har fått eit normalt forhold til mat. Slik var det ikkje frå eg var 18 til over 30. Då trena eg som ein gal, åt minimalt, las om protein og slukte alt av såkalla supersunne oppskrifter. Den unge kroppen såg etterkvart ut som noko heilt anna enn i 20 åra. Med eit innsunke ansikt, rynker i huda og ein tynn kropp som skreik etter mat var det ikkje eit vakkert syn akkurat. 

Dessverre ser eg dette både her og der blant både unge og eldre. Eg ser slitne kroppar som treng næring og godt stell. Det gjer vondt langt inn i hjerterota, fordi eg veit kva slags helvete det er å leve slik. 


Kostliste er ikkje det kulaste å få servert når du har ein spiseforstyrrelse. Eg kasta den første gong eg fekk den i henda. Det kom ikkje på tale å ete noko som var langt utanfor mine spiseforstyrra grenser. Då eg kom til den rette dama, fekk eg være med på å bestemme mi eiga kostliste. Det funka mykje betre. (Bilde er frå ein artikkel i Aftenposten i forbindelse med bokutgivelse i fjor).
 


Her har eg opplevd det eg aldri trudde skulle skje; - å bli mamma ( til Noah). Artikkel frå VG 2014.

Å kutte ned på måltid, ete kun salat og protein og aldri unne seg noko godt gjer ikkje berre noko med organa innvendig og med utsjånaden, men det gir ustlag humørmessig, du blir redd for å møte opp i selskap / på festar, du lukker deg inne og får ein dårleg livskvalitet. Trenar du mykje i tillegg vil kroppen til slutt seie frå med å bli skada, bryte bein og gje deg eit dårleg immunforsvar. Og kva med å ha muligheten til å få barn ein gong. Du tenkjer kanskje ikkje på det no, men kva om 5 år og det viser seg å være for seint. 

Det er ikkje kult å gå rundt som eit deffa skjelett. Det er lite pent å sjå på, det øydelegg kroppen din og du risikerer ufatteleg mange smertefulle konsekvensar på sikt. Difor er rådet mitt å ete seg mett, ete variert, unne seg noko godt med god samvittighet og halde seg i form med normal trening. Du blir verken stor eller feit av å gjere desse tinga. Kroppen treng mykje meir næring enn du trur. Det har iallfall eg oppdaga, og eg ser vel ikkje akkurat feit ut sjølv om eg et fire måltid for dag og kosar meg med både det eine og det andre.....



Å ete ein slik is då eg var sjuk ville vore som å banne høgt i kirka. Det tillot ikkje spiseforstyrrelsen. I dag kosar eg meg med is rett som det er. 


Frå helga som var.

Og eit sist tips: Ikkje les bloggar / nettsider som fokuserer på overdreve sunt kosthold og trening. Det var noko av det første eg måtte droppe då eg gjekk i behandling. Det du les og ser kan ha ei fryktleg påvirkning, og har du problemer med mat og kropp bidreg ikkje desse sidene med noko positivt.

Springerinneklem

 

Løpekurs, - men kor blir mannfolka av?

Vi blei ein fin liten gjeng på løpekurs i forgårs; tre kjekke jenter som likar å springe, og som ynskte rettleiing teknikkmessig.

Vi gjekk gjennom alt frå armbruk, holdning, høg hofte, sette foten i bakken under deg m.m. Mykje blei filma slik at både deltakarane og eg kan sjå kva som kan forbetrast. Sjølv om eg ser kva som kan optimaliserast der og då, er det vel verd å sitje i ro og studere teknikken i slow motion etterpå. 


Om ei veke blir andre kvelden arrangert, og eg gler meg til å treffe jentene igjen.

Det som likevel overraskar meg er kjønnsbalansen. I løpet av dei siste tre åra har eg hatt ein del løpekurs, og på samtlige har det vore eit stort fleirtal av damer. Eg er usikker på kvifor, for eg ser svært mange menn som også kunne trengt å piffe opp teknikken. Er det nokon som kan gje meg eit svar på dette?

Springerinneklem


 

Løpekurs, ferieslutt og forsidesak i Dagbladet

Først: I morgon har eg løpekurs, og har per i dag 2 påmelde. Eg ynskjer å halde det sjølv om eg gjerne skulle hatt fleire. Viss du er interessert så er det berre å sende meg ein mail til kriroset@gmail.com.

Ei veke heilt sør i Portugal er over. Ei veke med masse sol, kos, bading, god mat, trening og nye bekjentskap. 

Ferien var akkurat slik eg håpa den skulle bli. Ja, eg kunne faktisk ikkje bedd om meir. Sola stråla, bølgjene var akkurat passe skumle, Erle og mormor trivdes og klippane langs stranda var like fasinerande som sist. 


På hotellet fekk vi både frukost og middag, men den eine kvelden måtte vi prøve noko nytt. Valet enda på ein fiskerestaurant der vi fekk servert hummer og alt som høyrer til. Og fy søren så godt det var. Både mor og eg sat og gispa etter at tallerkenen var tom. Olalala...

Ikkje det verste å ha Atlanterhavet i sikte....




Hotell Alfamar Beach & Resort til høgre. Ikkje topp standard, men du får god mat, det er super kort veg til stranda, god plass til soling i hotellhagen og omgitt av supre løpe/tur forhold.




To nydelege damer:)



Det morsomme med ferie er å møte nye menneske. Elaine frå Irland og eg "klikka" med eingong vi såg kvarandre og hengde i lag dei siste dagane. Kjekt.



På veg heim. I enden av bilde kan tuppen av Portugal sjåast.



Å skifte bleie på ein flydo er ikkje det enklaste, men det går...

Det er godt å være tilbake, og aller best var det å møte Noahgutt att. Han var sårt sakna.

 



Har foresten fått ei sak på framsida av Dagbladet i dag, heilt øverst der det står Den mystiske kneskaden. Du finn den også på nettet.

Ynskjer dokke ei fin veke!

Springerinneklem

 

Mammaferie

Det er første gong eg er borte frå Noahgutt så lenge. Ja, heile 8 dagar blir det til slutt. Det er rart, og eg kjenner saknet etter han allereie. Likevel er det uhyre godt; å få ei veke med fullstendig ro saman med Erle og mormor på 75.



Flyturen til Portugal var eg spent på. Det var tross alt over 4 timar i flykroppen, men heldigvis sov Erle ein del og var veldig rolig og snill. På flyet sat også neste kull av Mesternes Mester som sikkert kjem til hausten ein gong, og eg tenkte; viss dette flyet dette ned, vil det iallfall bli bemerka i norske media. Uff...nei det var litt på kanten, men for å være ærleg er eg blitt ganske så pysete når eg inntek flykroppen. Det å få barn har endra mykje.

Men vi kom oss trygt på plass etter at taxisjåføren susa fort og gale med bilen sin; først til heilt feil plass og til slutt på rette plassen. Eg kjende meg ikkje att, og då vi kom til hotellet han trudde vi skulle til, sa eg at dette stemmer ikkje. Sjølv om det er 15 år sidan eg var her, visste eg at noko ikkje var heilt rett.

Hotellet Alfamar Beach & Resort høyres sikkert voldsomt bra ut, men sjølve hotellet er ikkje av den ypparste klasse kan du sei. Her er romma slitne, men beliggenheten er fantastisk med havet like utanfor og ein fin hage med basseng. I tillegg ligg gå og løpestiane langs klippane rett utanfor døra, så det er ikkje vanskeleg å halde oppe pulsen viss ein vil det.

Før eg blei mamma var det viktig å feriere på ein plass med strand og kort veg til sentrum. I dag gjev eg blanke i alt som heiter sentrum. Det einaste eg vil ha er stillhet, ein plass å sole seg på, god mat på hotellet og fasilitetar som barna trives med. Og sjølvsagt er det ikkje eit minus at det er grøne omgjevnadar utanfor hotelldøra:)

 Legg ved nokre sommarlege bilder.

 

Heilt greitt å ha friidrettsstadion og styrkerommet ÅLEINE:):) 



 

Vesla likar seg best i skyggen og innandørs. Sola er med andre ord ikkje like interessant som for ho mor. 

Springerinneklem


 






 



 

 










 

Eg utfordra startnummerskrekken

For eit år sidan meldte eg meg på alle Sørdalskarusell løpa, men så blei eg gravid nokre veker før det heile begynte og eg fekk berre med meg 1 løp. Det var ikkje den beste opplevinga, men kom meg i mål på viljen. I dag, fem månadar etter fødsel og med berre 8-10 intervalløkter sidan i fjor på same tid meldte eg meg på Hovemoenløpet. Ja, eg venta heilt til konkurransedagen med å trykke på send knappen. Ellers hadde eg sikkert trekt meg...


Eg kan ikkje legge skjul på at eg var ein tanke spent. Ikkje på plasseringa, for det bryr eg meg ikkje om, men på kor vondt det ville bli. Eg er ikkje den som gir 50%. Har eg startnummer på skal eg være heilt utsleten i mål. 

Taktikken blei å opne roleg, auke på undervegs og løpe alt eg hadde siste kilometeren. Med pulsklokka på armen heldt eg nokolunde kontroll på kor eg låg og kor mykje eg kunne presse. Og faktisk klarte eg å følge planen. På siste kilometeren løpte eg forbi mange og i mål var eg heilt tom. Perfekt. 

Nei, eg enda ikkje i toppen blant damene. Faktisk blei eg nummer 22 av totalt 90 damer, men med ein andreplass i klassa er eg super fornøgd. Det er tross alt berre 5 mnd. sidan fødsel og med så lite trening siste året er eg stolt over å ha fullført 5 harde kilometer i ulendt terreng. 

P.S Kjekt å sjå så mange løparar stille til start på eit karusell løp. Nesten 300 stykk er mange. Her må det vel være nokon som kunne tenkje seg å delta på løpekurs?

Springerinneklem

 

Tre generasjonar på tur

Om to dagar reiser tre generasjonar på tur til Portugal, mormor, mor og vesle Erle. Eg har gleda meg til denne reisa i over 2 månadar og pakka i ei veke, så det skal bli godt å endeleg få sette seg på flyet. Ikkje det at eg likar å fly, for det har blitt verre med åra, men satsar på at vi lettar og landar trygt.


Plassen vi har valgt er Algarvekysten, heilt sør i Portugal. Vi skal bu på Hotel Alfamar som ligg litt utanfor byen Albufeira. Eg har vore her tre gonger før, men det var på den tida eg satsa på friidretten. Det er eit eldorado for løparar her, men det er ikkje hovedgrunnen til at vi har valgt dette reisemålet. Vi skal for det meste sole oss og slappe heilt av. 

Det er Erle sin første tur utanfor landets grenser, og sidan ho berre er 5 mnd. er eg litt spent. Noah var 9 mnd. då han sette seg i fly for første gong. Det gjekk overraskande bra, og med nok solfaktor, skygge og god mat klarte han seg godt i 25-30 varmegrader. Denne gongen har eg kjøpt eit strandtelt til vesla som eg håpar kjem til god nytte. Ho skal ikkje kome heim solbrent iallfall. 

Ellers går det i mammarolla, jobbing og litt trim. I går var eg foresten i Oslo på møte med Dagbladet og får ennå meir å gjere framover. Dei holder på med noko nytt og spennande som eg får være ein del av, og gler meg til å ta sats.

Ynskjer dokke ein fin onsdag vidare.

Springerinneklem

Det er SOMMAR!

Eg anar ikkje kor lenge eg har venta på slike temperaturar, men det er LENGE! Eg elskar sommar over alt. Berre det å kunne rusle ut av døra i shorts og singlet er toppen av mykje!


Dei siste to dagane har vore heilt fantastiske. Ungane er lettkledde, det same er vi og smilet er ikkje langt borte når sola skin og himmelen er blå. Energien kjem momentant.


Veka har vore hektisk, med fire barn og fullt kjør. Eg har likevel fått tid til å både jobbe, trene og være mamma. Husvask har måtta lide litt, men det får så være. 

Dagen i dag blei starta med ein rolig løpetur saman med Noah i Babyjoggeren. Uroleg som han er ville han ut av vogna, så då blei det litt titting på fuglane og steinkasting i Mjøsa. Kjekt å sjå kor ivrig han er når han slepp laust utanfor husets fire veggar. Fin start på dagen. Ellers har det gått i luking av ugras i hagen, plenklipping, shopping til Portugal-tur om ei veke( med mormor og Erle) og barnekos.

Ha ein fin laurdag:)

Springerinneklem

 

 

 

 

Påmeldinga til løpekurset er i gang

Eg har begynt å få inn påmeldingar til løpekurset som arrangerast 13. og 20. juni. Er ikkje heilt i mål med å få fyllt opp antal deltakarar, men håpar det vil ordne seg i løpet av dei neste par vekene.



På dei to kveldane av løpekurset vil du lære deg å løpe meir effektivt på flat mark, i oppoverbakke og unnabakke. I tillegg gjev eg deg gode tips til øvelsar som gjer deg sterkare løpeteknisk. Eg filmar deg og gjev deg både filmar og individuell tilbakemelding på mail i etterkant.

Siste kull i april ga mange gode tilbakemeldingar som eg set stor pris på. Eg vil gjere mitt beste for at neste "kull" skal oppleve det same.

INFORMASJON
Løpekurs tidspunkt:
Tysdag 13.og 20.juni kl.18.00-19.15
Oppmøte: Cirkle K ved Strandtorget
Målgruppe: For alle uansett nivå
Pris: 950,- totalt for to kveldar
Påmeldingsfrist: Tysdag 6.juni
Påmelding til: kriroset@gmail.com


Vel møtt!

Springerinneklem

I bok om gamle idrettsheltar

På laurdag, like etter ankomst Sandane og Nordfjord fekk eg besøk av NRK journalist og forfattar Rune Fossum Lillesvangstu. Han skriv bok om gamle idrettsheltar i Sogn og Fjordane, der eg er så heldig å få være ein av dei utplukka. Og her snakkar vi om idrettsfolk som har gjort det bra på tvers av fleire idrettar,-  frå mange år tilbake til nyare dato. 


I dag fekk eg lese gjennom artikkelen om mi eiga karriere. Om malinga av OL ringane på soveromsveggen, om tida eg var sjuk og ikkje minst om dei aller beste friidrettsminna på mellomdistanse.

Det var fint skreve, og det vekka mange kjensler. Brått blei det første store løpet utanfor fylket som 13 åring gjennoppliva. Ja, eg kan nesten kjenne på nervane her og no. Og ikkje minst opplevelsen av å løpe inn til seier på NM i 800 meter på heimebane( Byrkjelo). 

Eg gler meg stort til å lese boka som ennå ikkje har fått navn, men som kjem ut i løpet av året. 


Deilig med sol forøvrig...

 

Springerinneklem

 

 

.

Kjapp Nordfjordhelg

Det blei ei kjapp Nordfjordhelg denne gongen. 6 timar i bil til Sandane og 5 timar tilbake. Altså 11 timar med to småttisar i bil som både spydde, smilte, ropte, sov og gjorde andre ting....Men når det står konfirmasjon på planen er det ikkje noko valg; vi stiller på - med glede.

Og jammen fekk bunaden bein å gå på også. Denne Nordfjordbunaden har farmor sydd. Veldig glad i den :)



Erle skjønte lite av all ståheien, men ho var som vanleg i godt humør. Her i fanget til mormor i kjolen som bloggleser og bekjent Nina har strikka.

Noah var som vanleg i sitt ess og løpte frå dei fleste...:)



Det var Johanna sin store dag.



Etter ei helg med mykje sitting var det godt med ein luftetur i dag. Erle starta forøvrig dagen med 5 mnd kontroll som innebar ei sprøyte i kvart lår. Ikkje det mest populære kan du sei...

Ha ei fin veke!

P.S
Klarte 65 kg i benkpress i dag. Begynner å nærme meg målet på 70kg.....men det kjem til å ta si tid før eg oppnår....

Springerinneklem
 

Små gleder

Det er rart å tenkje på at eg ikkje trena mellom september og februar ( pga bekkenet i siste del av svangerskapet) og så få oppleve at den treninga eg ha lagt ned dei siste tre månadane faktisk har gjeve meg store framskritt. 


H6dBvu7cdLM

Nei, eg har ikkje teke noko test eller konkurrert, men etter mange år som løper veit du kva du har gjort før og ikkje minst kva følelse du har når du spring den og den økta.

I dag valde eg å løpe på mølla då det hølja ned med regn, og for å plassere Erle i kidz avdelinga. Det blei 5 x 4 minutt på 15-16 km/t ( under terskel) og nokre kortare drag på høgre fart til slutt. Synes det er greitt å avslutte med kjappe drag for å piffe opp muskulaturen. Og for ein følelse. Det er så lenge sidan eg har løpt på ein slik fart uten å kjenne på melkesyra. Beina flaug avgårde, og pusten var heilt fin. Ja, det høyres sikkert teit ut, men for ein som elskar løping er det vanvittig moro.

Eg var deppa på same tid i fjor. Ikkje fordi eg var gravid, men fordi eg kjende meg uggen, kvalm, i dårleg form og bar på mange tankar. Tankar om kropp og tankar om det vesle eg bar på i magen. Eg var bekymra for å miste, bekymra for at noko var gale og i tillegg litt bekymra for meg sjølv. Det er difor så fantastisk godt å kjenne på gleda av at Erle har det fint, og at mammaen kjenner seg pigg og frisk. 






Til helga går turen til Sandane og konfirmasjon. Det blir Erle sin første ordentlege langtur i bil, men med storebror ved si side blir det nok med liv og røre.:):)

Eg avsluttar med å sende bursdagsgratulasjonar til min kjære ektemann og til storebror Nils Ove som fyller henholdsvis 45 og 51 år i dag! Gratulerar begge to!

Springerinneklem

 

 

Har du tid, er dette noko eg anbefalar!

Etter at eg såg DENNE episoden av Hellstrøms kjøkken på TV3 ( for eit par år sidan) fekk eg lyst å prøve å lage vårrullar sjølv. Etter den første gongen fekk eg dilla. 


Det er slett ikkje vanskeleg, og du treng ikkje noko frityrgryte for å få eit godt resultat. Eg steiker dei panna i olje og etter nokre minuttar er dei ferdige. Arbeidet før derimot tek lengre tid, men det er det vel verd når du set tenna i dei crispy rullane.



Eg pleier å kjøpe filodeiga på ein innvandrarbutikk, samt grønnsaker. Av og til lagar eg berre ein vegetar variant, men i går tilførte eg også kjøttdeig. Grønnsakene kan ein variere, men eg likar godt fennikel, gulrot, rødløk, kvitløk, vårløk, squash, ingefær, chili og agurk. Du kan ha andre typar grønnsaker også, alt etter smak.

Kuttar alt i skiver / bitar og steiker kjapt i panna og tilsetter litt soyasaus og salt og pepper. Legg alt på eit bakepapir til det er kaldt. Filodeiga har eg lagt under eit vått handkle slik at den blir enklare å arbeide med. Legg ein klatt med fyll midt på deiga og rullar saman. Bruker piska egg som lim i kantane. Deretter er det berre å steike raskt på alle sider og servere med ris, chilisaus og soyasaus. Digg! 





Ellers har veka gått med til arbeid, barn og trening. Har fått løpt eit par solide intervalløkter, og trent styrke. Idag derimot tek eg fri, og satsar på ei ny intervalløkt i morgon. Deilig å kjenne at formen begynner å kome seg. Håpet er å være i så pass form i Portugal om tre veker at eg kan løpe litt på friidrettsbana der. Må jo vekke gamle minner:)

Springerinneklem




 

Nytt LØPEKURS

Eg ynskjer å halde eit nytt løpekurs i juni. Vi hadde det så kjekt sist, og tilbakemeldingane var veldig gode, så eg håpar fleire vil å melde seg på. 



Eg tek inn maks 7 deltakarar, då eg ynskjer å gje kvar enkelt så god tilbakemelding som mogleg. Filminga er gull verd slik at eg kan sitje i ro og fred etter kurskveldane og gje ordentlege tips til nettopp deg. Du får sjølvsagt filmane tilsendt. Denne biten av kurset sette den forrige gruppa tydeleg pris på, noko du kan lese under. 

"Mine høye forventninger ble absolutt innfridd. Du som kursleder var god på å skape god stemning i gruppa. Du har humor og måten du la opp øvelsene og tilbakemeldingene på gjorde det veldig "ufarlig" å være med, uavhengig av form og teknikk ble vi godt ivaretatt."

 "Synes du var veldig god til å gi individuelle tilbakemeldinger, og har hatt stor nytte og glede av den skriftlige oppsummeringa". 

Informasjon:
Oppmøte ved Cirkle K
Tysdag 13. og tysdag 20. juni kl.1800-1915
Pris: 950,- totalt. Eg anbefalar å delta på begge kveldane då dei er ulike.
Påmelding til: kriroset@gmail.com
Frist: 6.juni



Springerinneklem

 

Har løpe teknikken min endra seg med åra?

På bilde til høgre gjennomfører eg siste hardøkt før Hoved NM i 2003. Dette er tatt på heimestadion Byrkjelo ( av bt). Bilde til venstre er frå helga.

Det er lenge sidan eg har fått filma min eigen løpeteknikk. Med to småttisar og over år 10 sidan eg satsa har ikkje dette vore første prioritet, men i helga fekk eg niesa mi til å forevige løpestega. Vi filma med sakte video (Iphone) slik at det er lettare å få med seg detaljane. Midt i blinken, og superlett hvis du har ein treningskompis til rådigheit. Anbefalast.

Trykk på bilde under for FILM.

Etter å ha sett gjennom film snuttane ser eg endringar samanlikna med då eg satsa. Det går ikkje an å oversjå. Kroppen er ikkje på langt så sterk som før, den tåler mindre, er meir skade utsett og både farten og kondisen er merkbart dårlegare, men eg misser ikkje motet av den grunn. Eg ynskjer berre å "leike" meg på bana, og ha som mål om å bli betre på følgjande. 

1) Jobbe med armbruken. Her synes eg dei heng litt for lavt. Dei kunne også gått meir i fartsretningen. 
2) Skyve opp og fram med hofta. Unngå å falle saman ( som du ser ein tendens til på bildet over).

Arbeidsoppgaver:
Bli sterkare i hofte, sete og kjernemuskulatur, samt leggar. Dette kan trenast som spesifikk løpestyrke utendørs og med vekter innendørs. Armane er noko eg berre må være observant på under alle treningsøktene. 

Det er sikkert ennå meir eg kan pirke på ( kanskje du ser noko? ), men ein skal ikkje bli heilt fanatisk heller. Vi har jo alle vår unike løpestil, og viss den fungerer er ingenting betre enn det. Eg er ialfall superhappy for at eg framleis kan leike meg på løpebana, og kjenne på gode gamle sommarfuglar. Så får det heller være at eg ikkje klarar å halde meg på forfot, bruke armane 100% riktig og skyve fram hofta på eit 800 meter løp lengre.

Trykk på bildet under for FILM

 



Springerinneklem

Når kroppen faktisk funkar

Er det ein plass som avslører både form og løpesteg er det tartandekket. 



For ein som har drive med friidrett for lenge sidan er det ikkje "berre berre" å prøve seg att. Hovudet hugsar godt kor fort og lett det gjekk i gamle dagar, men så var det denne kroppen då. Muskulaturen er ikkje heilt den same kan du sei. Likevel klarar eg ikkje alltid å la være å løpe nokre sprint drag viss eg får moglegheita. 

I dag kom altså denne moglegheita sidan niesa mi som også diggar løping, ville teste tartandekket. Ho er 400 meter løpar og har nyleg vore på treningsleir i Portugal. Med andre ord litt meir robust for baneløping enn gamlemor. Likevel gjekk det betre enn forventa. Hamstrings lugga litt, men slett ikkje så ille som eg trudde på førehand. Vi løpte først 100 meters drag og deretter nokre 200 metrar. Veldig moro, men avslørande når det kjem til teknikk. Eg ser tydeleg at eg må jobbe betre med armane, og eg manglar spesifikk løpsstyrke i beina. 200 meter er heilt greitt, men noko lenger i høg fart er verre. Likevel synes eg det er digg å kjenne at mammakroppen faktisk funkar.
Takk Ingrid for at du " tok meg med".

Sjekk Instagram #Springerinne for videosnutt

Springerinneklem

 

Aktiv langweekend

Å få besøk av niesa mi Ingrid er alltid like moro. Vi trener saman, skravlar og ler. 


 Ingrid er like glad i friidrett som tante, så å løpe intervall og langtur er obligatorisk når vi møtes.



Frå langturen i dag ( Ingrid).


Og trampolina....




I går kveld lagde vi sushi. Det er ein stor hit, og etter nokre timars arbeid kunne vi nyte Maki og Ngiri bitane,:)





Vi rakk også ein fjelltur etter styrketreninga ( bilder lenger nede) i går. Då tok mamsen Erle med i bæreselen og etter litt snø og is i stien møtte vi denne utsikten på toppen.

 


Lillehammer i sikte...




På styrketrening..


Chins..



Knebøy på Bosuball...


Ha ein fin laurdag vidare:)

Springerinneklem

Frå "pusletrening" til meir trøkk

Det har vore tøffare kome i form etter Erle sin fødsel enn det var sist. Eg legg ikkje skjul på det og mykje av grunnen var nok den labre treningsperioden eg hadde dei fire siste månadane som gravid.


Foto: Kjersti Isaksen 02.05.17

Det einaste eg gjorde av bevegelse var å gå tur og trene bittelitt styrke når eg fekk ånden over meg. Får eg ikkje gjort det eg likar best, og ikkje kan ta i meir enn berre pusletrening blir eg litt motivasjonslaus. Difor har eg verkeleg fått kjenne på kor mykje eg hadde slept meg det siste halve året. Ikkje det beste når du er gira og tenkjer tilbake på formen før svangerskapet. Men men, det er ikkje noko å klage over. Gevinsten er jo så mange gonger større.

No er det altså litt over 4 månadar sidan Erle kom til verda og eg har trappa opp treninga litt og litt; både styrkemessig og på løpande fot. Sistnevnte går som regel for seg med vogn, og no er det ikkje så lenge til eg kan setje Erle i løpevogna. TFK vogna eg bruker idag er tung, men ikkje så aller verst likevel. Får iallfall ekstra trening med på kjøpet. Når eg løper med vesla går det i rolege turar, men med ein gong eg får ein tur åleine blir det intervall for alle penga. Sist økt på søndag blei den beste på år og dag; 5x5 minutt intervall her på Mosodden ( forholdsvis flatt) og det kjende eg godt resten av dagen. God følelse.



Styrketreninga eg gjer på Elexia har vore gull verd for løpinga. Ja eigentleg for det meste. Sidan februar har eg trena med vekter stort sett 2 gonger i veka, nokre gonger har eg fått 3 økter. Då joggar eg til senteret som oppvarming, set Erle i kidz avdelinga og får ein time åleine. Øvelsane eg køyrer er som regel markløft, knebøy på halvmåneball, gåande utfall, planken, andre mage og ryggøvelsar, benkpress ( for moro), og andre overkroppsøvelsar med vekter. Benkpressen er moro fordi det er så målbart. Det går som regel ein f.i meg kvar gong eg begynner i benken og no er eg snart oppe i 65 kg. Klarte 2x60 idag, så det nærmar seg. Kvifor tenkjer du kanskje? Jo små gleder er vel svaret:)hehe

Ha ein sprek dag.

Springerinneklem

 



 

Erle frå første dag til 4 månadar

Det er 4 månadar og 4 dagar sidan veslesysta kom til verda. Eg skjønar nesten ikkje at tida har gått så fort, men kalendaren lyg aldri. 


Det har vore fire hektiske, men fine månadar. Med ein gutt på 2,5 år, to stebarn og jobb har ikkje dagane vore kjedelege for å sei det slik. Og det passar meg eigentleg ganske så bra. Er det noko eg ikkje er så glad i, så er det timar utan å gjere noko. Til det er eg for rastlaus.

Så korleis skal eg oppsummere desse 4 månadane anna enn at dei har gått raskt. For det første har det vore ei sann glede å få ei jente og ei veslesøster til Noah, og det finaste er å sjå dei to saman. Noah er veldig omsorgsfull sjølv om han kan være litt ekstra stri og ivrig innimellom. 

Erle er ei roleg jente. Ho søv stort sett heile natta, bortsett frå nokre netter der ho er svolten mellom klokka 03 og 05 (økedøgn som det visstnok kallast). Ellers finn ho roen i babygymen, og i vogna når vi er på tur. Ho smiler mykje og er stort sett i godt humør. Når ho våken er ho veldig våken, og elskar å prate og snu seg rundt på begge sider. 

Om ein god månad reiser mormor, Erle og eg på jentetur til Portugal. Eg gler meg veldig til å få tilbringe late dagar på stranda og bassengkanten. Er sjølvsagt litt spent på flyreisa, men eg satsar på at Erle finn roen i fanget og at alt går bra. Kjem tilbake til reisemålet seinare.

God helg!

Springerinneklem

 



 

Vellykka løpekurs

I dag avslutta eg løpekurset, og sit att med mange kjekke opplevingar. Deltakarane har verkeleg tatt til seg "instruksane" mine. Alle har fått tilsendt filmar med individuelle råd. Noko dei tydlegvis har satt pris på utfrå tilbakemeldingane ( tusen takk).

Å bli filma gjev som regel fleire a ha opplevingar. Då ser du verkeleg din eigen teknikk og derifrå er det lettare å forstå kva du bør forbetre. Og ikkje minst lettare for meg å gje tips. Dette kan du også gjere viss du får nokon med deg på treninga. Bruk gjerne telefonen. Den tar i tillegg liten plass, og er lett å håndtere.

Eg ynskjer å halde eit løpekurs til i løpet av våren/sommaren, men etter dette kurset ser eg at 7 stykk er alldeles nok. Det blir for mykje ventetid dersom gruppa er større. Gje meg eit pip til kriroset@gmail.com viss du er interessert. 



Og for orden skuld; svaret eg fekk om dette var skummelt og slitsomt, var entydig NEI!
Gruppa bestod seg forøvrig av fem jenter og to menn alderen 17 til 60 år. 

Springerinneklem

Les mer i arkivet » Juli 2017 » Juni 2017 » Mai 2017
springerinne

springerinne

37, Lillehammer

Hei, eg begynte å blogge då eg fekk behandling for ein 13 år gammal spiseforstyrrelse. Idag er frisk, og er sjeleglad for at eg tok opp kampen. Det har resultert i eit fritt liv kor eg ikkje lenger er fengsla, er blitt mamma til Noah på 2 år, og lille Erle på 0. Historia mi er blitt til boka Spring for livet. Den kan du kjøpe hos Norli og andre bokbutikkar. Eg jobbar idag for Dagbladet, har bakgrunn som toppidrettsutøvar i friidrett og kan "treffast" på kriroset@gmail.com

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

hits