Påmeldinga til løpekurset er i gang

Eg har begynt å få inn påmeldingar til løpekurset som arrangerast 13. og 20. juni. Er ikkje heilt i mål med å få fyllt opp antal deltakarar, men håpar det vil ordne seg i løpet av dei neste par vekene.



På dei to kveldane av løpekurset vil du lære deg å løpe meir effektivt på flat mark, i oppoverbakke og unnabakke. I tillegg gjev eg deg gode tips til øvelsar som gjer deg sterkare løpeteknisk. Eg filmar deg og gjev deg både filmar og individuell tilbakemelding på mail i etterkant.

Siste kull i april ga mange gode tilbakemeldingar som eg set stor pris på. Eg vil gjere mitt beste for at neste "kull" skal oppleve det same.

INFORMASJON
Løpekurs tidspunkt:
Tysdag 13.og 20.juni kl.18.00-19.15
Oppmøte: Cirkle K ved Strandtorget
Målgruppe: For alle uansett nivå
Pris: 950,- totalt for to kveldar
Påmeldingsfrist: Tysdag 6.juni
Påmelding til: kriroset@gmail.com


Vel møtt!

Springerinneklem

I bok om gamle idrettsheltar

På laurdag, like etter ankomst Sandane og Nordfjord fekk eg besøk av NRK journalist og forfattar Rune Fossum Lillesvangstu. Han skriv bok om gamle idrettsheltar i Sogn og Fjordane, der eg er så heldig å få være ein av dei utplukka. Og her snakkar vi om idrettsfolk som har gjort det bra på tvers av fleire idrettar,-  frå mange år tilbake til nyare dato. 


I dag fekk eg lese gjennom artikkelen om mi eiga karriere. Om malinga av OL ringane på soveromsveggen, om tida eg var sjuk og ikkje minst om dei aller beste friidrettsminna på mellomdistanse.

Det var fint skreve, og det vekka mange kjensler. Brått blei det første store løpet utanfor fylket som 13 åring gjennoppliva. Ja, eg kan nesten kjenne på nervane her og no. Og ikkje minst opplevelsen av å løpe inn til seier på NM i 800 meter på heimebane( Byrkjelo). 

Eg gler meg stort til å lese boka som ennå ikkje har fått navn, men som kjem ut i løpet av året. 


Deilig med sol forøvrig...

 

Springerinneklem

 

 

.

Kjapp Nordfjordhelg

Det blei ei kjapp Nordfjordhelg denne gongen. 6 timar i bil til Sandane og 5 timar tilbake. Altså 11 timar med to småttisar i bil som både spydde, smilte, ropte, sov og gjorde andre ting....Men når det står konfirmasjon på planen er det ikkje noko valg; vi stiller på - med glede.

Og jammen fekk bunaden bein å gå på også. Denne Nordfjordbunaden har farmor sydd. Veldig glad i den :)



Erle skjønte lite av all ståheien, men ho var som vanleg i godt humør. Her i fanget til mormor i kjolen som bloggleser og bekjent Nina har strikka.

Noah var som vanleg i sitt ess og løpte frå dei fleste...:)



Det var Johanna sin store dag.



Etter ei helg med mykje sitting var det godt med ein luftetur i dag. Erle starta forøvrig dagen med 5 mnd kontroll som innebar ei sprøyte i kvart lår. Ikkje det mest populære kan du sei...

Ha ei fin veke!

P.S
Klarte 65 kg i benkpress i dag. Begynner å nærme meg målet på 70kg.....men det kjem til å ta si tid før eg oppnår....

Springerinneklem
 

Små gleder

Det er rart å tenkje på at eg ikkje trena mellom september og februar ( pga bekkenet i siste del av svangerskapet) og så få oppleve at den treninga eg ha lagt ned dei siste tre månadane faktisk har gjeve meg store framskritt. 


H6dBvu7cdLM

Nei, eg har ikkje teke noko test eller konkurrert, men etter mange år som løper veit du kva du har gjort før og ikkje minst kva følelse du har når du spring den og den økta.

I dag valde eg å løpe på mølla då det hølja ned med regn, og for å plassere Erle i kidz avdelinga. Det blei 5 x 4 minutt på 15-16 km/t ( under terskel) og nokre kortare drag på høgre fart til slutt. Synes det er greitt å avslutte med kjappe drag for å piffe opp muskulaturen. Og for ein følelse. Det er så lenge sidan eg har løpt på ein slik fart uten å kjenne på melkesyra. Beina flaug avgårde, og pusten var heilt fin. Ja, det høyres sikkert teit ut, men for ein som elskar løping er det vanvittig moro.

Eg var deppa på same tid i fjor. Ikkje fordi eg var gravid, men fordi eg kjende meg uggen, kvalm, i dårleg form og bar på mange tankar. Tankar om kropp og tankar om det vesle eg bar på i magen. Eg var bekymra for å miste, bekymra for at noko var gale og i tillegg litt bekymra for meg sjølv. Det er difor så fantastisk godt å kjenne på gleda av at Erle har det fint, og at mammaen kjenner seg pigg og frisk. 






Til helga går turen til Sandane og konfirmasjon. Det blir Erle sin første ordentlege langtur i bil, men med storebror ved si side blir det nok med liv og røre.:):)

Eg avsluttar med å sende bursdagsgratulasjonar til min kjære ektemann og til storebror Nils Ove som fyller henholdsvis 45 og 51 år i dag! Gratulerar begge to!

Springerinneklem

 

 

Har du tid, er dette noko eg anbefalar!

Etter at eg såg DENNE episoden av Hellstrøms kjøkken på TV3 ( for eit par år sidan) fekk eg lyst å prøve å lage vårrullar sjølv. Etter den første gongen fekk eg dilla. 


Det er slett ikkje vanskeleg, og du treng ikkje noko frityrgryte for å få eit godt resultat. Eg steiker dei panna i olje og etter nokre minuttar er dei ferdige. Arbeidet før derimot tek lengre tid, men det er det vel verd når du set tenna i dei crispy rullane.



Eg pleier å kjøpe filodeiga på ein innvandrarbutikk, samt grønnsaker. Av og til lagar eg berre ein vegetar variant, men i går tilførte eg også kjøttdeig. Grønnsakene kan ein variere, men eg likar godt fennikel, gulrot, rødløk, kvitløk, vårløk, squash, ingefær, chili og agurk. Du kan ha andre typar grønnsaker også, alt etter smak.

Kuttar alt i skiver / bitar og steiker kjapt i panna og tilsetter litt soyasaus og salt og pepper. Legg alt på eit bakepapir til det er kaldt. Filodeiga har eg lagt under eit vått handkle slik at den blir enklare å arbeide med. Legg ein klatt med fyll midt på deiga og rullar saman. Bruker piska egg som lim i kantane. Deretter er det berre å steike raskt på alle sider og servere med ris, chilisaus og soyasaus. Digg! 





Ellers har veka gått med til arbeid, barn og trening. Har fått løpt eit par solide intervalløkter, og trent styrke. Idag derimot tek eg fri, og satsar på ei ny intervalløkt i morgon. Deilig å kjenne at formen begynner å kome seg. Håpet er å være i så pass form i Portugal om tre veker at eg kan løpe litt på friidrettsbana der. Må jo vekke gamle minner:)

Springerinneklem




 

Nytt LØPEKURS

Eg ynskjer å halde eit nytt løpekurs i juni. Vi hadde det så kjekt sist, og tilbakemeldingane var veldig gode, så eg håpar fleire vil å melde seg på. 



Eg tek inn maks 7 deltakarar, då eg ynskjer å gje kvar enkelt så god tilbakemelding som mogleg. Filminga er gull verd slik at eg kan sitje i ro og fred etter kurskveldane og gje ordentlege tips til nettopp deg. Du får sjølvsagt filmane tilsendt. Denne biten av kurset sette den forrige gruppa tydeleg pris på, noko du kan lese under. 

"Mine høye forventninger ble absolutt innfridd. Du som kursleder var god på å skape god stemning i gruppa. Du har humor og måten du la opp øvelsene og tilbakemeldingene på gjorde det veldig "ufarlig" å være med, uavhengig av form og teknikk ble vi godt ivaretatt."

 "Synes du var veldig god til å gi individuelle tilbakemeldinger, og har hatt stor nytte og glede av den skriftlige oppsummeringa". 

Informasjon:
Oppmøte ved Cirkle K
Tysdag 13. og tysdag 20. juni kl.1800-1915
Pris: 950,- totalt. Eg anbefalar å delta på begge kveldane då dei er ulike.
Påmelding til: kriroset@gmail.com
Frist: 6.juni



Springerinneklem

 

Har løpe teknikken min endra seg med åra?

På bilde til høgre gjennomfører eg siste hardøkt før Hoved NM i 2003. Dette er tatt på heimestadion Byrkjelo ( av bt). Bilde til venstre er frå helga.

Det er lenge sidan eg har fått filma min eigen løpeteknikk. Med to småttisar og over år 10 sidan eg satsa har ikkje dette vore første prioritet, men i helga fekk eg niesa mi til å forevige løpestega. Vi filma med sakte video (Iphone) slik at det er lettare å få med seg detaljane. Midt i blinken, og superlett hvis du har ein treningskompis til rådigheit. Anbefalast.

Trykk på bilde under for FILM.

Etter å ha sett gjennom film snuttane ser eg endringar samanlikna med då eg satsa. Det går ikkje an å oversjå. Kroppen er ikkje på langt så sterk som før, den tåler mindre, er meir skade utsett og både farten og kondisen er merkbart dårlegare, men eg misser ikkje motet av den grunn. Eg ynskjer berre å "leike" meg på bana, og ha som mål om å bli betre på følgjande. 

1) Jobbe med armbruken. Her synes eg dei heng litt for lavt. Dei kunne også gått meir i fartsretningen. 
2) Skyve opp og fram med hofta. Unngå å falle saman ( som du ser ein tendens til på bildet over).

Arbeidsoppgaver:
Bli sterkare i hofte, sete og kjernemuskulatur, samt leggar. Dette kan trenast som spesifikk løpestyrke utendørs og med vekter innendørs. Armane er noko eg berre må være observant på under alle treningsøktene. 

Det er sikkert ennå meir eg kan pirke på ( kanskje du ser noko? ), men ein skal ikkje bli heilt fanatisk heller. Vi har jo alle vår unike løpestil, og viss den fungerer er ingenting betre enn det. Eg er ialfall superhappy for at eg framleis kan leike meg på løpebana, og kjenne på gode gamle sommarfuglar. Så får det heller være at eg ikkje klarar å halde meg på forfot, bruke armane 100% riktig og skyve fram hofta på eit 800 meter løp lengre.

Trykk på bildet under for FILM

 



Springerinneklem

Når kroppen faktisk funkar

Er det ein plass som avslører både form og løpesteg er det tartandekket. 



For ein som har drive med friidrett for lenge sidan er det ikkje "berre berre" å prøve seg att. Hovudet hugsar godt kor fort og lett det gjekk i gamle dagar, men så var det denne kroppen då. Muskulaturen er ikkje heilt den same kan du sei. Likevel klarar eg ikkje alltid å la være å løpe nokre sprint drag viss eg får moglegheita. 

I dag kom altså denne moglegheita sidan niesa mi som også diggar løping, ville teste tartandekket. Ho er 400 meter løpar og har nyleg vore på treningsleir i Portugal. Med andre ord litt meir robust for baneløping enn gamlemor. Likevel gjekk det betre enn forventa. Hamstrings lugga litt, men slett ikkje så ille som eg trudde på førehand. Vi løpte først 100 meters drag og deretter nokre 200 metrar. Veldig moro, men avslørande når det kjem til teknikk. Eg ser tydeleg at eg må jobbe betre med armane, og eg manglar spesifikk løpsstyrke i beina. 200 meter er heilt greitt, men noko lenger i høg fart er verre. Likevel synes eg det er digg å kjenne at mammakroppen faktisk funkar.
Takk Ingrid for at du " tok meg med".

Sjekk Instagram #Springerinne for videosnutt

Springerinneklem

 

Aktiv langweekend

Å få besøk av niesa mi Ingrid er alltid like moro. Vi trener saman, skravlar og ler. 


 Ingrid er like glad i friidrett som tante, så å løpe intervall og langtur er obligatorisk når vi møtes.



Frå langturen i dag ( Ingrid).


Og trampolina....




I går kveld lagde vi sushi. Det er ein stor hit, og etter nokre timars arbeid kunne vi nyte Maki og Ngiri bitane,:)





Vi rakk også ein fjelltur etter styrketreninga ( bilder lenger nede) i går. Då tok mamsen Erle med i bæreselen og etter litt snø og is i stien møtte vi denne utsikten på toppen.

 


Lillehammer i sikte...




På styrketrening..


Chins..



Knebøy på Bosuball...


Ha ein fin laurdag vidare:)

Springerinneklem

Frå "pusletrening" til meir trøkk

Det har vore tøffare kome i form etter Erle sin fødsel enn det var sist. Eg legg ikkje skjul på det og mykje av grunnen var nok den labre treningsperioden eg hadde dei fire siste månadane som gravid.


Foto: Kjersti Isaksen 02.05.17

Det einaste eg gjorde av bevegelse var å gå tur og trene bittelitt styrke når eg fekk ånden over meg. Får eg ikkje gjort det eg likar best, og ikkje kan ta i meir enn berre pusletrening blir eg litt motivasjonslaus. Difor har eg verkeleg fått kjenne på kor mykje eg hadde slept meg det siste halve året. Ikkje det beste når du er gira og tenkjer tilbake på formen før svangerskapet. Men men, det er ikkje noko å klage over. Gevinsten er jo så mange gonger større.

No er det altså litt over 4 månadar sidan Erle kom til verda og eg har trappa opp treninga litt og litt; både styrkemessig og på løpande fot. Sistnevnte går som regel for seg med vogn, og no er det ikkje så lenge til eg kan setje Erle i løpevogna. TFK vogna eg bruker idag er tung, men ikkje så aller verst likevel. Får iallfall ekstra trening med på kjøpet. Når eg løper med vesla går det i rolege turar, men med ein gong eg får ein tur åleine blir det intervall for alle penga. Sist økt på søndag blei den beste på år og dag; 5x5 minutt intervall her på Mosodden ( forholdsvis flatt) og det kjende eg godt resten av dagen. God følelse.



Styrketreninga eg gjer på Elexia har vore gull verd for løpinga. Ja eigentleg for det meste. Sidan februar har eg trena med vekter stort sett 2 gonger i veka, nokre gonger har eg fått 3 økter. Då joggar eg til senteret som oppvarming, set Erle i kidz avdelinga og får ein time åleine. Øvelsane eg køyrer er som regel markløft, knebøy på halvmåneball, gåande utfall, planken, andre mage og ryggøvelsar, benkpress ( for moro), og andre overkroppsøvelsar med vekter. Benkpressen er moro fordi det er så målbart. Det går som regel ein f.i meg kvar gong eg begynner i benken og no er eg snart oppe i 65 kg. Klarte 2x60 idag, så det nærmar seg. Kvifor tenkjer du kanskje? Jo små gleder er vel svaret:)hehe

Ha ein sprek dag.

Springerinneklem

 



 

Erle frå første dag til 4 månadar

Det er 4 månadar og 4 dagar sidan veslesysta kom til verda. Eg skjønar nesten ikkje at tida har gått så fort, men kalendaren lyg aldri. 


Det har vore fire hektiske, men fine månadar. Med ein gutt på 2,5 år, to stebarn og jobb har ikkje dagane vore kjedelege for å sei det slik. Og det passar meg eigentleg ganske så bra. Er det noko eg ikkje er så glad i, så er det timar utan å gjere noko. Til det er eg for rastlaus.

Så korleis skal eg oppsummere desse 4 månadane anna enn at dei har gått raskt. For det første har det vore ei sann glede å få ei jente og ei veslesøster til Noah, og det finaste er å sjå dei to saman. Noah er veldig omsorgsfull sjølv om han kan være litt ekstra stri og ivrig innimellom. 

Erle er ei roleg jente. Ho søv stort sett heile natta, bortsett frå nokre netter der ho er svolten mellom klokka 03 og 05 (økedøgn som det visstnok kallast). Ellers finn ho roen i babygymen, og i vogna når vi er på tur. Ho smiler mykje og er stort sett i godt humør. Når ho våken er ho veldig våken, og elskar å prate og snu seg rundt på begge sider. 

Om ein god månad reiser mormor, Erle og eg på jentetur til Portugal. Eg gler meg veldig til å få tilbringe late dagar på stranda og bassengkanten. Er sjølvsagt litt spent på flyreisa, men eg satsar på at Erle finn roen i fanget og at alt går bra. Kjem tilbake til reisemålet seinare.

God helg!

Springerinneklem

 



 

Vellykka løpekurs

I dag avslutta eg løpekurset, og sit att med mange kjekke opplevingar. Deltakarane har verkeleg tatt til seg "instruksane" mine. Alle har fått tilsendt filmar med individuelle råd. Noko dei tydlegvis har satt pris på utfrå tilbakemeldingane ( tusen takk).

Å bli filma gjev som regel fleire a ha opplevingar. Då ser du verkeleg din eigen teknikk og derifrå er det lettare å forstå kva du bør forbetre. Og ikkje minst lettare for meg å gje tips. Dette kan du også gjere viss du får nokon med deg på treninga. Bruk gjerne telefonen. Den tar i tillegg liten plass, og er lett å håndtere.

Eg ynskjer å halde eit løpekurs til i løpet av våren/sommaren, men etter dette kurset ser eg at 7 stykk er alldeles nok. Det blir for mykje ventetid dersom gruppa er større. Gje meg eit pip til kriroset@gmail.com viss du er interessert. 



Og for orden skuld; svaret eg fekk om dette var skummelt og slitsomt, var entydig NEI!
Gruppa bestod seg forøvrig av fem jenter og to menn alderen 17 til 60 år. 

Springerinneklem

Smakfulle rundstykker med sesamfrø

Huskar godt den tida eg var livredd alt som hadde med brød, rundstykker etc å gjere. Ja alt med mel i seg. Men om eg lot være å bake? Neida, det gjorde eg stadig vekk. Andre skulle jo ikkje lide under min spiseforstyrra tilstand.




Vel, dette er fortid- heldigvis. Dei siste åra har eg ikkje tenkt tanken på at det eg bakar ikkje kan puttast i eigen munn. 
Igår lagde eg rundstykker med sesam og solsikkefrø. Ein følger på Instagram spurde etter oppskrifta, men eg har dessverre ikkje dei konkrete måla då eg er fæl til å ta slikt på slumpen. Men eg gjorde det iallfall slik:

Smelta smør og tilsatte melk slik at væska var omtrent 37 grader. Tilsette så hvetemel, solsikkefrø, sesamfrø, litt salt, litt sukker og rørte saman. Tilførte meir veske undervegs då det blei litt lite i forhold til melmengda. Heva deigen i ein god time og baka rundstykkene ut. Etterheva i ca.30 minutt, pensla dei med egg og dryssa over sesamfrø. 

Det blir som regel eit søl av sesamfrø på brettet, men viss du blandar sesamfrøa i eggeblandinga og rullar rundstykkene i den, blir det mindre søl.

Springerinneklem

P.S I dag er vesla 4 månadar. Tida går nesten for fort.



 

Derfor anbefaler eg desse løpeskoa

Ein liten kar som sniktittar på mors løpesko...og rappar dei like etterpå:):)


Eg har vore trofast tilhengar av Asics Gel Noosa Tri i mange år. Ein sko på 233 gram (dame) og med eit dropp på 10 mm. (Dropp = forskjellen i tykkelsen på løpeskoens såle fra forfot til hæl, målt i millimeter.) Altså ein fin sko til det meste av løping. Eg har iallfall brukt den til både rolige turar og intervalltrening. Eg føler skoen gjev meg ein god løpsfølselse og passformen er bra. Det einaste eg har merka er at hælpartiet blir raskt slitt innvendig, men det er kanskje pga mine spesielle ( og opererte ) hælar.

 


 

Vel, eg har som sagt vore trofast til Asics, men så fall eg for fristelsen av å kjøpe eit heilt nytt merke. Valget fall på det franske merket Hoka, og modellen Tracer( bildet over). Ein lettvektsko som er fin til både intervall og konkurranse.

Eg har vore skeptisk til desse nye skomerka som har ein heilt anna såle enn dei vanlege, men då eg prøvde Hoka Tracer i butikken klarte eg ikkje å gå derifrå utan å ta dei med meg heim.
Og fy flate så glad eg er for det. Makan til løpsfølelse har eg ikkje kjent på år og dag. Det lave droppet får meg på forfot på ein naturleg måte, skoa er mjuke, men likevel ikkje for mjuke og dei gjev ein vanvittig god respons i løpesteget. Eg har heller ikkje merka noko stølhet etter treningsøktene. Kanskje noko eg kan takke dei jevnlige styrkeøktene for.

 

Hoka Tracer veg berre 160 gram ( dame), har eit dropp på 4 mm. Prisen ligg på 1599,- Ja, det er dyrt, men gode løpesko kostar. Slik er det berre. Eg kan iallfall anbefale Hoka Tracer til deg som er ute etter ein lett løpesko til intervall, hurtig langtur, konkurranse eller liknande og som ynskjer god passform og komfort.
Du bør starte forsiktig viss du ikkje er vane med lav dropp. Begynn for eksempel med ein heilt rolig tur på 20 minutt og auk etterkvart. Skal du løpe ein lengre tur kan du bytte undervegs. Den lave droppen vil nemleg angripe leggane dine ganske så kjapt viss du ikkje har løpt med slike sko før, eller har vore flink med spesifikk styrketrening.



Dei siste Gel Noosa Tri skoa...Ja, det blir nokre par i året, men er det noko ein løper ikkje bør være gnien på, så er det løpesko. Resten av antrekket er ikkje så viktig.

Springerinneklem
 

NRK på løpekurs besøk

I går arrangerte eg den første av to løpekveldar for 7 sporty deltakarar. I tillegg kom NRK Østnytt på besøk. Trykk på bilde og spol fram til 9 minutt og 30 sekund. Då kan du sjå heile direktesendinga.  


Eller trykk HER
Fristar ikkje dette å være med på då?

Springerinneklem

- Opplever du fortsatt å komme opp i situasjoner der de syke tankene får bestemme?

Eit spørsmål eg fortsatt får; ansikt til ansikt eller på andre måtar. Eit spørsmål som pleier å kome frå den sjuke, men også frå friske og journalistar.


Sjukt smil: Anoreksien sitt smil for fleire år sidan...

Etter fleire år som ei normal jente og småbarnsmor har livet endra seg drastisk frå den tida eg var ordentleg sjuk av spiseforstyrrelsen. Det er 6,5 år sidan eg starta i behandling, og 5 år sidan eg stod på eigne bein. Mange år sidan tenkjer du sikkert, men for ein som har slite med mat og kropp i 13 år tek det tid før hjernen fungerer optimalt. Det er ein seigliva prosess, der du må jobbe konstant i lang tid før du ser det ordentlige lyset i tunnellen.


Gravid med Noah (-14):
I ein heilt anna tilstand enn bildet over, og i gledesrus.



Gravid med Erle: I fjor. Også i gledesrus, men med litt meir motgang enn i første svangerskap.

I løpet av desse åra har kroppen gjennomgått to svangerskap. Ei endring som lett kunne fått meg på feil retning. Det første svangerskapet gjekk overraskande bra. Eg trente til eg fødde, og kjende eigentleg berre ein stor gledesrus ved  å gå gravid. I etterkant gjekk det seg også raskt til. Kroppen fann seg sjølv att raskt og eg var mest av alt takknemleg for å kunne bli mamma. Så kom svangerskap nummer to, med Erle. Det gjekk tyngre på alle måtar. Eg var dårleg frå starten av, bekkenet begynte å krangle raskt og kiloa kom raskare enn eg såg for meg. Det var tøft. Eg følte meg ikkje vel, treninga som var min vesle fritime blei til gørr kjedelege gåturar. Det gjorde meg tankefull. Eg likte det ikkje. Heldigvis opplevde eg desse tankane berre over ein liten periode av svangerskapet.
Så kom fødselen, og no tida etterpå. Det har gått greitt, men eg kjenner at det tek lengre tid å kome i form samanlikna med førstemann. Bekkenet krangla ganske så lenge, og gjorde meg temmeleg utolmodig. Ja, det er først no, etter snart fire månadar eg kjenner at ting begynner å stabilisere seg. 


April 2017: 2 barns mamma

Så svaret på spørsmålet er: Ja, eg opplever situasjonar kor dei sjuke tankane tittar innom. Det kan være etter fire dagars treningsfri, eg har ete både det eine og det andre og kjenner meg utilpass. Men, forskjellen på korleis eg ville reagert før, er at eg i dag ikkje lar tankane gå over til handling. Eg kuttar ikkje ned på mat og eg står ikkje opp tidleg om morgonen for å trene. Eg har ein nøkkel til å styre dei vonde tankane, nemleg den innvendige peptalken. Ikkje skal eg prestere på ein idrettsarena kor eg treng å kle av meg til skinnet, ikkje skal eg sprade rundt i bikini heile sommaren, og ikkje skal eg gå ned i vekt med vilje fordi ei idiotisk stemme i hovudet fortel meg at det er nødvendig. Forhistoria mi er nemleg til skremsel og gru. Det er absolutt ingenting som freistar i det å ete lite, trene mykje og leve på sparebluss. Det betyr mistrivsel, ei sur mamma som ikkje klarar å yte optimalt, ei grinete kone som ikkje er kul å leve med og ein kvardag som minner meir om et fengsel. 

Når eg ser barna mine, som eg elskar over alt kjem tankar om eigen kropp og utsjånad i bakerste rekke. Dvs. tankane kan kome, men handlingane uteblir.

God 1.påskedag!

Springerinneklem

 

Påske før og no

Påske = ferie, famile, kos, lange dagar, og god mat og drikke. For ein spiseforstyrra heilt forferdeleg, - for ein frisk heilt topp!


Fanatisk trening var alltid innlagt uansett jule,-påske eller sommarferie. Eit salig stress...

Eg hugsar det godt, då vi reiste heim til Nordfjord i påska. Det var den eine gongen av tre faste turar ( påske, jul og sommar) vi drog til heimstaden vår. Sjuk som eg var grudde eg meg i lang tid før avreise. Eg visste at familien og andre ville granske meg - om eg hadde gått opp eller ned i vekt, og eg visste at kommentarane kom uansett kva veg det hadde gått. I tillegg grudde eg meg til all maten som blei servert. Berre det å ete ein felles middag med påfølgjande dessert var eit mareritt, og gjennom ei påskeveke ville det bli mange. Dette medførte i eit treningsregime utan like vekene før og innskjerping i kostholdet. Eg skulle iallfall ikkje kome heim med for mykje på kroppen, heller litt mindre, slik at eg hadde noko å gå på. Eg visste jo at eg ikkje slapp unna svinesteika og lammelåret.
 For å sei det kort, var gleda mykje større då bilturen gjekk i retur til normale dagar.


Mine to små: Er hovedfokus i livet mitt. Milevis frå slik eg levde før.

Det er rart, vondt og ikkje komfortabelt å tenkje på at eg har oppført meg på denne måten. At eg lot spiseforstyrrelsen styre alt. At eg ikkje klarte å  glede meg over å treffe familien att. Det er tross alt det kjæraste ein har.

No, fleire år etter har eg skapa min eigen familie. Og her blir påska og alle høgtider teke imot med eit stort smil. Då er det fri, det er litt ekstra godis, god mat, tid til å finne på ting i lag og tid til å stresse ned. Og eg er så sjeleglad for at spiseforstyrrelsen ikkje lengre styrar livet mitt. Det hadde blitt ein vanskeleg kombinasjon med små barn, fleire feriar i løpet av året og ei forventning om kos og det som høyrer med.


Familie: Tantegulla mine Johanna og Olina og eg på skitur denne veka.

God påske, og prøv å nyte høgtida. Det er ikkje farleg å senke skuldrane nokre hakk:)

Springerinneklem

Til ei heilt spesiell dame

No sit eg her att med to små som faktisk søv godt, men det varer ikkje lenge, så eg får skrive fort. 



Mor har vore her ei veke då min kjære har jobba på Mallorca og kjem heldigvis att seinare idag. Og eg må berre sei at eg er sjeleglad for at eg har ei mamma og mormor som er så glad i å hjelpe til. Sjølv om ho bur 5-6 timar i bil/buss herifrå er ho ikkje redd for å reise den lange vegen for å hjelpe dattera og være med eit turbotroll på snart  2,5 år og ein liten baby på 3,5 mnd. I tillegg kjem ho alltid med energi til å vaske golv, bad, kjøkkenskap, kjøleskap, legge saman kle, stryke kle og bake bollar eller noko anna. Og dama er ikkje mindre enn i sitt 76 år. Sprek som rakkaren, sjølv om ho slit med sitt.


Fadder til Erle og mitt tantebarn Johanna til venstre, søster og tantebarn Olina i midten og eg på Midtfjellet i dag.

I går kom min far og morfar og to tantebarn, både for å hente mor og mormor og for å besøke oss. Så i dag tok far oss med på Sjusjøen for å prøve skia ( heime på Vestlandet har det ikkje vore vinter på same måte som her kan du sei) og vi fekk oss ein flott skitur i gode påskeløyper. Mor og mormor "stakkar" måtte være heime med trolla, og ho fullførte det på ein meget god måte. Eg er imponert.

Vel, dette blogginnlegget er til ære for mi gode mor som kanskje nokre av dokke også har lest om i boka mi Spring for livet. Ho er eineståande, litt streng, fortel det ho meiner, men veldig snill. Kjenner meg litt igjen i mi eiga morsrolle kan du sei.

God påske til alle lesarar. Kos dokke masse ( det er fullstendig lov) og nyt det som kan nytast.

Springerinneklem

P.S Det blir løpekurs neste veke her på Lillehammer. Eg har fått seks påmeldingar og GLER  meg masse til å få formidla løpegleda mi:)

Springerinneklem

Når du blir sint på den du er mest glad i

Det er ikkje til å legge under ein stol at det å ha to tette barn kan være ei utfordring til tider. Noah er snart 2,5 år, medan veslesysta Erle er blitt  3,5 månadar. Og ja, eg var fryktleg spent på korleis det ville gå når det kom ei lita snuppe innanfor husets fire veggar. Eg tenkte vel eigenleg det verste..

Noah er supersøt med Erle. Han stryk ho på hovudet, kyssar ho på munnen og vil gjerne halde ho i armane- åleine. Men han vil også stikke fingrane i auga hennar, rope så høgt at ho vaknar frå søvnen og legge seg opp på ho med heile den 13,5 kilo tunge kroppen. Når ho skrik, set han i eit ennå høgre skrik og gir eg ho melk skal han helst sitte oppå mamma og drikke av same flaska.

Med ein alder på 2,5 er den vesle førstefødte babyen min blitt ein individuell liten person med eigne meiningar og gjerningar. Og han likar meir enn nokon gong å vise seg fram. Vise at han er her, har behov og ynskjer oppmerksomhet. Ikkje rart i det heile tatt. Han har tross alt levd livet sitt i berre litt over 2 år. 

Utfordringa er når mor er sliten, veslebabyen skrik etter mat, vi er åleine og turbogutten skrik "-Mamma", "- Au" eller  "- Har bæsja.." Og etter at vi er ferdig med heile seansen skal storebror i tillegg klatre over sofakanten og drage smokken ut av munnen på veslesysta som nesten har sovna igjen... Då er det lett for mor å bli oppgitt, og ja  - SINT! 

Det er ikkje morsomt å bli sint. Og ennå verre er det viss vesla skrik ennå litt til, fordi mor har heva stemma...

Sukk, det er ikkje lett å bli arg på den ein er mest glad i på heile jorda. Det er eigentleg heilt forferdeleg, men kva skal ein gjer når frustrasjonen toppar seg fullstendig? Det er slett ikkje lett når ein står i situasjonen. Heldigvis er eg ganske så sikker på at turbogutten vil huske dei gode stundene, og ikkje dei minuttane mamma har vore streng.

Springerinnemamma

P.S
No har Erle lært seg å snu seg frå rygg til mage, og gjer ikkje anna når ho inntek babygymen. Morsomt!

Løpekurs: Forlenger påmeldinga til mandag 10.april

Ikkje gløym å melde deg på løpekurset ( 18.og 25.april kl.18.00-19.15) dersom kjenner behov for ny løps inspirasjon og individuelle tips. Eg har sett eit tak på 12 deltakarar då eg ynskjer å nettopp gjere dei to kveldane så individuelle som råd er. 

No er det endeleg bart på Lillehammer også, så dette blir veldig bra.

Send ein mail til kriroset@gmail.com, og les meir om løpekurset HER.

Springerinneklem

 

Løpe på laurdag og langrenn på søndag

Eg elskar å springe, men jammen er det veldig moro å gå på ski også. Den interessa har kome meir og meir siste par åra og no gler eg meg til ein skitur når eg først får sjansen. Som idag. Omtrent ingen i løypa, berre skia, løypa og eg. 


Det er slett ikkje verst å ha moglegheita til å både gå på ski og springe på bare vegar på ei og same helg, og det utan å måtte køyre meir en 10 minutt for å finne perfekte skiløyper. 

I går kveld blei det rekeaften for husfar og husmor. Eg er veldig glad reker, - og med aioli, fersk loff og ein god salat kunne ikkje kvelden avsluttast betre. 

Ynskjer dokke ein flott sønndag vidare. Her er det full fart med to smårollingar, og ein mann med smerter i ryggen...Det vil sei tre stykk å passe på:):)

Springerinneklem
 

Ikkje gløym å melde dokke på løpekurset

Det er 18 dagar til første del av løpekurs her på Lillehammer. Det vil sei ei veke til påmeldingsfristen. Eg må ha minimum fem og maks tolv deltakarar for at kurset skal bli halde. Har fått inn nokre påmeldingar per dags dato, men ynskjer svært gjerne fleire. Så til dokke som er nysgjerrige er det berre å sende ein mail til kriroset@gmail.com. Spør gjerne om det du måtte gruble på.


Like i nærleiken av der vi skal møtes:)

Om løpekurset:
Dato og tid: Tirsdag 18.april kl.18.00-19.15 og tirsdag 25. april kl.18.00-19.15
Oppmøte: Circle K, Strandtorget ( gamle Statoil). Herifrå joggar vi til Mosodden kor det er flatt og godt terreng.
Pris: 950,- for to kvelder. Inkluderer også tilsendte filmsnutter med individuelle tips.
Påmeldingsfrist: 7.april til kriroset@gmail.com
Betalingsinformasjon: Mottas ved påmelding. I tillegg vil du få detaljert informasjon om innhold m.m.
Antall deltagere: Minimum 5 - maks 12 deltagere.
Om meg: Bakgrunn som mellomdistanseløper på landslaget i flere år. Erfaring som løpekursholder, løpetrener, har skrevet bok om idrett og kroppspress, og er i dag treningsekspert for Dagbladet og redaktør for magasinet SKIsport. Jeg er ellers gift, har ei jente på 3 månadar, en gutt 2,5 år og er bosatt i Lillehammer.

Ikkje vær redde for å melde dokke på. Dette er eit løpekurs for alle. Det einaste eg krev er at du klarar å ei løpe rolig  oppvarming i ca. 10-15 minutt. Deretter lovar eg at dokke ikkje skal måtte puste og pese meir enn nødvendig. Dokke vil kanskje kjenne litt stølhet eit par dagar etter, men det går seg raskt til.

Håpar eg ser deg.



Springerinneklem som snart skal ut og teste løpeskoa. Må berre få mannen heim frå sykkelsetet:)

P.S
Kjøp dagens Dagbladet avis og slå opp på side 26-27 viss du vil få tips til seks gode ryggøvelsar. Moro å få sakene mine i papiravisa også:)

Det som før var ein selvfølge....

Det som før var ei selvfølge, er idag blitt noko heilt anna; - som å få gå på ski. Det er slett ikkje lett når ein har fire barn i hus 50% der to av dei krev at ein av oss voksne er til stades heile tida. For,- det å gå på ski tek utan tvil lengre tid enn å løpe seg ein kort tur frå husdøra. Det er meir utstyr, ein må køyre til løypa, gjerne smøre viss det er klassisk og ein skal kome seg heim etter endt tur. Heldigvis har eg ein mann som veit at eg elskar å være ute, så idag fekk eg altså litt åleine tid på ski. Fantastisk start på dagen og med nypreppa løyper kunne eg legge i veg som ein av dei første i skisporet. Eg smilte frå begynnelse til slutt.

Imorgon ventar det besøk fra barselgruppa eg kom saman med då Noah blei fødd. Seks jenter med barn kjem til frukost, og då skal jammen mannen få tid til å gå på ski også. Eg synes det er viktig å gje kvarandre tid til å trene sjølv om huset er fullt av barn. Berre ein god time heilt åleine gjer underverk når ein veit at det går i hundre og ett innanfor husets fire veggar. Eg får iallfall mykje energi og eigentrivsel etter ei slik stund. Hadde eg visst kor dyrebar denne tida ville bli for nokre år sidan ville eg aldri kunne sett meg inn i situasjonen. Då tok eg alle slike stunder som ein selvfølge.


I går var veslejenta 3 månadar. Det betydde kontroll og vaksiner i begge lår. Erle skreik så sårt då ho fekk sprøytestikka at mor blei heilt ut av seg. Uff, men heldigvis gjekk det raskt over, og idag er ho i sitt ess igjen:) Noah er turbogutt som vanleg og spring att og fram i huset som ein "stukken gris". Ikkje lett å følgje med på den karen.


Full gass frå morgon til kveld:)

I kveld ventar bursdagsfest for ein god kamerat av min kjære. Då kjem verdas beste barnevakt;- bestemor på besøk så gamlingsane i huset får seg ein liten luftetur - saman! 

God laurdag:)

Springerinneklem

Frå pizzaredsel til pizzaelsker

Då eg var 18 år blei pizza bannlyst i livet mitt. Pizzaen som eg brukte å elske, spesielt med ei heilt lass med kvitost over turte eg ikkje lenger smake på. Spiseforstyrrelsen eg hadde klart å "dra på meg", gav eg nemleg klar beskjed om at dette var usunt, feitande og fryktleg farleg.



Så gjekk åra, - mange år. Ikkje før eg fekk behandling og kjende meg som Kristin att etter å ha passert 30 år turte eg å smake på pizza igjen. Først heimelaga med lett kvitost, og til slutt kjøpe pizza med ukjende ingredensar og gjerne med ekstra ost på toppen. Eg hugsar det som om det var i går, - den første smaken av heimelaga pizza. Det var skummelt å gape over, men fy flate så godt det smakte. Eg var i himmelen. 

I dag tenkjer eg ikkje på pizza som farleg eller usunt. Det er eit enkelt valg i ein hektisk kvardag, og eg serverer gjerne ein frisk salat ved sidan av. Ja og så heimelaga rømmedressing. Det er eit must.

Det er fryktleg rart å tenkje på at eg levde i nærare 15 år utan å smake på ein einaste smule pizza, alt på grunn av ei stemme i hovudet som fortalde meg tull og tøys. Pizza er supergodt, treng absolutt ikkje være usunt og om den skulle være i det usunne laget så gjer heller det INGENTING.

Springerinneklem 

P.S
Eit litt anna tema, men i dag fekk eg min første Dagbladet artikkel i papiravisa. Eg skriv til vanleg for Dagbladet.no/ Pluss( betalingsside), men av og til vert dei også trykt i papiravisa. Så kjøper du Dagbladet i dag må du slå opp på side 12 og 13:)


God helg!

 

Løpekurs for oss damer

Eg skal som nokre av dokke veit, halde løpekurs om ein liten månad. Har fått fleire henvendelsar og alle frå det kvinnelige kjønn. Interessa stemmer veldig med kjønnsfordelinga som har delteke på mine tidlegare løpekurs, difor ynskjer eg å endre tittelen "Løpekurs" til " Løpekurs for oss damer".


På løpetur i går med veslejenta, til jobboppdrag for Dagbladet.

Eg veit ikkje om det stemmer, men eg har ein følelse av at kanskje nokre gruar seg til å delta på slike ting i redsel for å dumme seg ut. At ein kjenner seg usikker og kanskje ikkje føler seg i god nok form osv. Eg veit ikkje om det er ekstra utfordrande å melde seg på når det i tillegg er mannfolk der, men kanskje. Uansett, så kan eg betrygge dokke med at det IKKJE er nødvendig å være i god form. Du treng heller ikkje ha tipp topp utstyr som matchar, og du skal vite at filmsnuttane eg tek av deg kun er forbeholdt deg og din mail. Viss eg skulle finne på å legge ut noko på bloggen min i etterkant, spør sjølvsagt om dette er greitt først.

Eg er ingen alvorleg og nebbete instruktør, men blid og temmeleg uhøgtidleg som person. Eg ler høgt og skravlar mykje, men likevel er eg nøyaktig og pirkar på det eg ser kan forbetrast. Løping er lidenskapen min, og har vore det sidan eg var bittelita. Sjølv om løpinga brakte meg ut i spiseforstyrrelsar og mykje vondt, har eg aldri slutta å like å løpe. Det er det eg kan aller best, og vil formidle vidare.

Så ikkje vær skeptisk og redd. Meld deg på, og så lovar eg at du vil gå heim med mange gode tips etter dei to kveldane. Sjå HER for meir info og meld deg på til kriroset@gmail.com

Springerinneklem

 

Når treningsgleda får ein anna dimensjon

I går fekk eg meg ein 8 kilometer løpetur heilt åleine i sol og på grusa asfalt. I dag fekk mannen og eg ein skitur på Skeikampen uten ungar. Er det rart eg smiler. Ja, for det er slett ikkje ei sjølfølge at dette går i boks. Som regel har eg Erle ved mi side 24/7, og når helga kjem er det to små som treng ein av oss til ei kvar tid. Det betyr lite åleine tid, og ennå sjeldnare at begge får trene saman.

Før eg møtte min kjære budde eg for meg sjølv i ei lita koseleg leilighet med bikkja i Ski ( Akershus) og ante eg ikkje korleis livet skulle utarte seg eit par år etter. At det skulle bli lite tid til trening og utfoldelse, men dagar fyllt av barn, bleieskift, mating og kosing. Då kunne treningskompisen på fire bein, og eg løpe når vi ville og kor vi ville. Det var sjeldan noko som stoppa oss. Eg sette sjølvsagt pris på desse treningsturane, men slett ikkje på same måte som eg gjer i dag. Frå å føle at treninga fortsatt var litt tvang etter mange år som spiseforstyrra, har treninga blitt ei stor glede når eg først får mulegheit til å kome meg ut. Og akkurat denne åleinetida set eg meir pris på enn nokon gong.

Med den bakgrunnen eg har, vil eg sei at det å bli mamma har gjort underverk. Tålmodigheta har fått utfordra seg, fokuset på meg sjølv må vente til eg er - nettopp heilt åleine, og alt som har med trening å gjere er ikkje lenger i fokus. Det kjem når tida strekk til.



Så sant eg har helsa i behold og bein og armar i funksjon kjem eg til å halde fram med å trene til eg blir gammal og grå, og det kan godt hende eg blir ein crazy 50 åring på treningsfronten når den tid kjem, men så lenge barna er små kjem dei først uansett. For min del er det berre SUNT!

Springerinneklem

 

Løpekurs på Lillehammer - for absolutt alle

Om ein månad arrangerer eg løpekurs her på Lillehammer. Per dags dato ser det dårleg ut då eg har for få påmeldte, og eg lurar litt på kvifor ikkje er fleire interesserte i å få gode løpetips og individuell veiledning. For, det manglar ikkje på ivrige løpsmosjonistar iallfall. Det ser eg for eksempel på Sørdalskarusellen som startar i slutten av april, og avsluttast i september. På det meste deltek over 300 små og store. På treningssentra er det ofte fullt på løpetimane, og eg møter stadig løparar når eg sjølv er ute.


Å delta på ei løpekurs er motiverande, men mest av alt kan det hjelpe deg til å optimalisere løpestilen din, forebygge skadar og effektivisere løpsformen. Eg er ikkje ute etter å gjere store endringar, det kan godt hende det berre er småting som kan gjerast litt annleis, men i det lengre løp gjere store forbetringar. Kroppen vår er fødd til å løpe og bevege oss, men kven har lært oss å løpe? Som oftast oss sjølve. Det er jo berre å snøre på seg løpeskoa og legge avgårde. Men veit du eigentleg korleis ein optimal armbruk er? Veit du ulempa ved å lande hardt og brutalt på hælen? Veit du kva spesifikke øvelsar du kan trene på for å bli ein betre løpar? 

Veiledninga eg gir er for aboslutt alle. Både den yngre og den eldre garde. Du treng ikkje ha god kondis, ei heller ikkje ha lang løpserfaring. Og eg lovar at du verken skal føle deg ukomfertabel eller håplaus. 

Meld deg på til kriroset@gmail.com, og klikk deg gjerne inn på Facebooksida for meir informasjon. 

Min bakgrunn som løpar og som gjer at eg kjenner meg trygg på å formidle teknisk veiledning er følgjande:
Har løpt sidan eg var lita jente, konkurrerte frå eg var 10 år og løpte for landslaget frå eg var 16 til 24 år. Har 3 NM gull på 800 meter, Nordisk gull på same distanse, fleire sølv og bronser i same meisterskap og løpte 1500 meter i EM i 2002.
Har vore friidrettstrener, halde fleire løpekurs, og vore lagleder for Norges Friidrettsforbund.

Stem på meg!

Det er første gong eg spør dokke lesarar om å stemme på meg, - kanskje ikkje så rart då eg aldri har vore med på ei avstemming før. Men då eg fekk ein forespørsel om å være med i konkurransen Sunnere Liv Blogger Awards 2017 kunne eg ikkje seie nei. Les meir, og stem HER

Å være sunn kan bety forskjellig frå menneske til menneske, men for meg betyr det enkelt å greitt; Å være glad i seg sjølv, nyte litt av alt og holde kroppen i passeleg form.

Akkurat dette brukte eg mange år på å kjenne for min eigen del. Ikkje var eg glad i meg sjølv, ikkje klarte eg å nyte litt av alt og ikkje klarte eg å halde kroppen i passeleg form. Den fekk kjørt seg så langt at det heldt på å gå gale. Eg er difor så inderleg glad for at eg endeleg klarar å leve godt med å være ei sunn jente og ei sunn mamma til Erle ( som følgjer med mamsen akkurat no), og Noah. 


Eg blir difor superglad om du stemmer på meg HER.

Springerinneklem

 

 




 

 

Stor dag for lita jente

Lenge sidan sist, men det har rett og slett gått i ett, og igår blei Erle døypt.

Er alltid spent på kirkedelen. Vil Noah rive ned stearinlys, kjem han til å slå seg vrang, vil Erle skrike av full hals eller fine ut at det passa seg å "gå på do" midt i preika? Vel, ingenting gale skjedde heldigvis. Noah sovna fra heile gudstenesta og Erle gjespa med full hals.



Å ha dåp heime er alltid litt styr med tanke på mat, plass, opprydding osv, men alt lar seg gjere med god hjelp. Og det fekk vi til dei grader av besteforeldre og andre i familien. Utan dei ville vi blitt svette under armane. Kjøkkenet hadde iallfall stått på hovudet etter første halvtime.

Betasuppe til middag er ein slager der eg kjem ifrå. Ikkje på hotell kanskje, men i heimen er det veldig enkelt og greitt. Når det gjeld kakebordet er også det ganske tradisjonelt; MYKJE å velje i. Trur vi hadde rundt 8-9 kaker. Nok til resten av månaden:)

Springerinneklem

Det beste eg veit...

Eit lite knippe av det beste eg veit...



Dokke som har fulgt meg veit at eg er veldig glad i Sør Afrika. Det har blitt til saman sju turar dit, og sjølv om eg har sett fleire stader av landet er eg heilt forelska i Western Cape ( den sørlegaste delen). Ein del av landet som er kjent for svært god mat og vin. Blant alle nydelige måltid serverer dei blant anna ein rett kalla Bobotie. Denne smakte eg for første gong i 2000, ja faktisk for 17 år sidan, - og den er like god fortsatt. I går kveld blei den servert i kalde Lillehammer, for to personar..... Ingridenslista ser voldsom ut, men dette er ingrediensar som står seg ei god stund, og er dermed ikkje bortkasta. Og når du først får smakane innanfor ganen vil du ikkje angre.

Oppskrift: ( 4 porsj)

1 løk, hakkede
1 kvitløksfedd

1 ss paprikapulver
1 ss gurkemeie
1 ts karripulver
1 ts malt ingefær
1/2 ts kajennepepper
1 ts sukker
1 ts salt
1 bokser knuste tomater
100 g rosiner
50 g tomatpuré
2 ss fruktchutney
1 ss rødvinseddik
1 ss worcestersaus
1 ss aprikossyltetøy
1 brødskiver
1 1/2 dl melk
500g kjøttdeig
1 egg vispede
Laurbærblad til pynt

Slik gjør du:
Legg brødbitar i melk. Steik løk og kjøttdeig. Tilsett alt krydder, sukker og salt. 
Tilsett deretter tomatar, tomatpuré, rosiner, chutney, rødvinseddik, worcestersaus og syltetøy. Rør godt. 
Ta brødet ut av melka, bland bitane godt inn i tomatblandinga.
 La det småputre til overflødig væske er borte. Sett ovnen på 180 ºC. Når den er klar, heller du kjøttblandinga over i ei ildfast form.
 Ta det piska egget og den gjenværande melken (fra brødbitene) og hell over blandinga. 
På toppen pynter du med laurbærblad ( skal ikkje etast). Deretter skal retten steikast i ca. 20 minutt.

Server med kokt brokkoli, ein stor bit banan, ris ( gjerne villris) og ein dash med chutney. Eg brukar mangochutney som eg finn på blant anna Rema 1000.
Nyyyyt!

 

Bileta over er frå gårsdagen, og eg kan ikkje anna enn å smile. Det å sjå storebror saman med veslesøster på denne måten gjer meg veldig glad. Det er ikkje ofte eg får knipsa slike øyeblikk då Noah som regel er turboen sjølv, men av og til finn han også roen og får lyst å kose Erle. Han reagerer også veldig på skriken hennar når ho først set i gang, og spurtar mot ho med smokken i handa.:)



Neste helg er det dåp, så i dag har eg laga ei skikkeleg sjokoladekake for barn toppa med geletoppar og Nonstop:) Etter min gane er nok kaka for litt fleire enn barna...hehe...
 

Ynskjer dokke ei fin helg vidare.

P.S
Slenger med litt fleire bilder...


Springerinneklem

 

 

Les mer i arkivet » Mai 2017 » April 2017 » Mars 2017
springerinne

springerinne

37, Lillehammer

Hei, eg begynte å blogge då eg fekk behandling for ein 13 år gammal spiseforstyrrelse. Idag er frisk, og er sjeleglad for at eg tok opp kampen. Det har resultert i eit fritt liv kor eg ikkje lenger er fengsla, er blitt mamma til Noah på 2 år, og lille Erle på 0. Historia mi er blitt til boka Spring for livet. Den kan du kjøpe hos Norli og andre bokbutikkar. Eg jobbar idag for Dagbladet, har bakgrunn som toppidrettsutøvar i friidrett og kan "treffast" på kriroset@gmail.com

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

hits