Et maten din!

Det florerar av bloggar og nettsider som handlar om mat og kor sparsom ein må være på det og det for å kome i form. Dette blir slukt av dei som er opptekne av kropp, trening og mat, og mange av dei er så unge at dei ikkje har nok kunnskap om kva kroppen faktisk treng.

Sjølv nærmar eg meg 40 år, altså ei godt vaksa dame som dei siste fire-fem åra endeleg har fått eit normalt forhold til mat. Slik var det ikkje frå eg var 18 til over 30. Då trena eg som ein gal, åt minimalt, las om protein og slukte alt av såkalla supersunne oppskrifter. Den unge kroppen såg etterkvart ut som noko heilt anna enn i 20 åra. Med eit innsunke ansikt, rynker i huda og ein tynn kropp som skreik etter mat var det ikkje eit vakkert syn akkurat. 

Dessverre ser eg dette både her og der blant både unge og eldre. Eg ser slitne kroppar som treng næring og godt stell. Det gjer vondt langt inn i hjerterota, fordi eg veit kva slags helvete det er å leve slik. 


Kostliste er ikkje det kulaste å få servert når du har ein spiseforstyrrelse. Eg kasta den første gong eg fekk den i henda. Det kom ikkje på tale å ete noko som var langt utanfor mine spiseforstyrra grenser. Då eg kom til den rette dama, fekk eg være med på å bestemme mi eiga kostliste. Det funka mykje betre. (Bilde er frå ein artikkel i Aftenposten i forbindelse med bokutgivelse i fjor).
 


Her har eg opplevd det eg aldri trudde skulle skje; - å bli mamma ( til Noah). Artikkel frå VG 2014.

Å kutte ned på måltid, ete kun salat og protein og aldri unne seg noko godt gjer ikkje berre noko med organa innvendig og med utsjånaden, men det gir ustlag humørmessig, du blir redd for å møte opp i selskap / på festar, du lukker deg inne og får ein dårleg livskvalitet. Trenar du mykje i tillegg vil kroppen til slutt seie frå med å bli skada, bryte bein og gje deg eit dårleg immunforsvar. Og kva med å ha muligheten til å få barn ein gong. Du tenkjer kanskje ikkje på det no, men kva om 5 år og det viser seg å være for seint. 

Det er ikkje kult å gå rundt som eit deffa skjelett. Det er lite pent å sjå på, det øydelegg kroppen din og du risikerer ufatteleg mange smertefulle konsekvensar på sikt. Difor er rådet mitt å ete seg mett, ete variert, unne seg noko godt med god samvittighet og halde seg i form med normal trening. Du blir verken stor eller feit av å gjere desse tinga. Kroppen treng mykje meir næring enn du trur. Det har iallfall eg oppdaga, og eg ser vel ikkje akkurat feit ut sjølv om eg et fire måltid for dag og kosar meg med både det eine og det andre.....



Å ete ein slik is då eg var sjuk ville vore som å banne høgt i kirka. Det tillot ikkje spiseforstyrrelsen. I dag kosar eg meg med is rett som det er. 


Frå helga som var.

Og eit sist tips: Ikkje les bloggar / nettsider som fokuserer på overdreve sunt kosthold og trening. Det var noko av det første eg måtte droppe då eg gjekk i behandling. Det du les og ser kan ha ei fryktleg påvirkning, og har du problemer med mat og kropp bidreg ikkje desse sidene med noko positivt.

Springerinneklem

 

Løpekurs, - men kor blir mannfolka av?

Vi blei ein fin liten gjeng på løpekurs i forgårs; tre kjekke jenter som likar å springe, og som ynskte rettleiing teknikkmessig.

Vi gjekk gjennom alt frå armbruk, holdning, høg hofte, sette foten i bakken under deg m.m. Mykje blei filma slik at både deltakarane og eg kan sjå kva som kan forbetrast. Sjølv om eg ser kva som kan optimaliserast der og då, er det vel verd å sitje i ro og studere teknikken i slow motion etterpå. 


Om ei veke blir andre kvelden arrangert, og eg gler meg til å treffe jentene igjen.

Det som likevel overraskar meg er kjønnsbalansen. I løpet av dei siste tre åra har eg hatt ein del løpekurs, og på samtlige har det vore eit stort fleirtal av damer. Eg er usikker på kvifor, for eg ser svært mange menn som også kunne trengt å piffe opp teknikken. Er det nokon som kan gje meg eit svar på dette?

Springerinneklem


 

Løpekurs, ferieslutt og forsidesak i Dagbladet

Først: I morgon har eg løpekurs, og har per i dag 2 påmelde. Eg ynskjer å halde det sjølv om eg gjerne skulle hatt fleire. Viss du er interessert så er det berre å sende meg ein mail til kriroset@gmail.com.

Ei veke heilt sør i Portugal er over. Ei veke med masse sol, kos, bading, god mat, trening og nye bekjentskap. 

Ferien var akkurat slik eg håpa den skulle bli. Ja, eg kunne faktisk ikkje bedd om meir. Sola stråla, bølgjene var akkurat passe skumle, Erle og mormor trivdes og klippane langs stranda var like fasinerande som sist. 


På hotellet fekk vi både frukost og middag, men den eine kvelden måtte vi prøve noko nytt. Valet enda på ein fiskerestaurant der vi fekk servert hummer og alt som høyrer til. Og fy søren så godt det var. Både mor og eg sat og gispa etter at tallerkenen var tom. Olalala...

Ikkje det verste å ha Atlanterhavet i sikte....




Hotell Alfamar Beach & Resort til høgre. Ikkje topp standard, men du får god mat, det er super kort veg til stranda, god plass til soling i hotellhagen og omgitt av supre løpe/tur forhold.




To nydelege damer:)



Det morsomme med ferie er å møte nye menneske. Elaine frå Irland og eg "klikka" med eingong vi såg kvarandre og hengde i lag dei siste dagane. Kjekt.



På veg heim. I enden av bilde kan tuppen av Portugal sjåast.



Å skifte bleie på ein flydo er ikkje det enklaste, men det går...

Det er godt å være tilbake, og aller best var det å møte Noahgutt att. Han var sårt sakna.

 



Har foresten fått ei sak på framsida av Dagbladet i dag, heilt øverst der det står Den mystiske kneskaden. Du finn den også på nettet.

Ynskjer dokke ei fin veke!

Springerinneklem

 

Mammaferie

Det er første gong eg er borte frå Noahgutt så lenge. Ja, heile 8 dagar blir det til slutt. Det er rart, og eg kjenner saknet etter han allereie. Likevel er det uhyre godt; å få ei veke med fullstendig ro saman med Erle og mormor på 75.



Flyturen til Portugal var eg spent på. Det var tross alt over 4 timar i flykroppen, men heldigvis sov Erle ein del og var veldig rolig og snill. På flyet sat også neste kull av Mesternes Mester som sikkert kjem til hausten ein gong, og eg tenkte; viss dette flyet dette ned, vil det iallfall bli bemerka i norske media. Uff...nei det var litt på kanten, men for å være ærleg er eg blitt ganske så pysete når eg inntek flykroppen. Det å få barn har endra mykje.

Men vi kom oss trygt på plass etter at taxisjåføren susa fort og gale med bilen sin; først til heilt feil plass og til slutt på rette plassen. Eg kjende meg ikkje att, og då vi kom til hotellet han trudde vi skulle til, sa eg at dette stemmer ikkje. Sjølv om det er 15 år sidan eg var her, visste eg at noko ikkje var heilt rett.

Hotellet Alfamar Beach & Resort høyres sikkert voldsomt bra ut, men sjølve hotellet er ikkje av den ypparste klasse kan du sei. Her er romma slitne, men beliggenheten er fantastisk med havet like utanfor og ein fin hage med basseng. I tillegg ligg gå og løpestiane langs klippane rett utanfor døra, så det er ikkje vanskeleg å halde oppe pulsen viss ein vil det.

Før eg blei mamma var det viktig å feriere på ein plass med strand og kort veg til sentrum. I dag gjev eg blanke i alt som heiter sentrum. Det einaste eg vil ha er stillhet, ein plass å sole seg på, god mat på hotellet og fasilitetar som barna trives med. Og sjølvsagt er det ikkje eit minus at det er grøne omgjevnadar utanfor hotelldøra:)

 Legg ved nokre sommarlege bilder.

 

Heilt greitt å ha friidrettsstadion og styrkerommet ÅLEINE:):) 



 

Vesla likar seg best i skyggen og innandørs. Sola er med andre ord ikkje like interessant som for ho mor. 

Springerinneklem


 






 



 

 










 

Eg utfordra startnummerskrekken

For eit år sidan meldte eg meg på alle Sørdalskarusell løpa, men så blei eg gravid nokre veker før det heile begynte og eg fekk berre med meg 1 løp. Det var ikkje den beste opplevinga, men kom meg i mål på viljen. I dag, fem månadar etter fødsel og med berre 8-10 intervalløkter sidan i fjor på same tid meldte eg meg på Hovemoenløpet. Ja, eg venta heilt til konkurransedagen med å trykke på send knappen. Ellers hadde eg sikkert trekt meg...


Eg kan ikkje legge skjul på at eg var ein tanke spent. Ikkje på plasseringa, for det bryr eg meg ikkje om, men på kor vondt det ville bli. Eg er ikkje den som gir 50%. Har eg startnummer på skal eg være heilt utsleten i mål. 

Taktikken blei å opne roleg, auke på undervegs og løpe alt eg hadde siste kilometeren. Med pulsklokka på armen heldt eg nokolunde kontroll på kor eg låg og kor mykje eg kunne presse. Og faktisk klarte eg å følge planen. På siste kilometeren løpte eg forbi mange og i mål var eg heilt tom. Perfekt. 

Nei, eg enda ikkje i toppen blant damene. Faktisk blei eg nummer 22 av totalt 90 damer, men med ein andreplass i klassa er eg super fornøgd. Det er tross alt berre 5 mnd. sidan fødsel og med så lite trening siste året er eg stolt over å ha fullført 5 harde kilometer i ulendt terreng. 

P.S Kjekt å sjå så mange løparar stille til start på eit karusell løp. Nesten 300 stykk er mange. Her må det vel være nokon som kunne tenkje seg å delta på løpekurs?

Springerinneklem

 

Tre generasjonar på tur

Om to dagar reiser tre generasjonar på tur til Portugal, mormor, mor og vesle Erle. Eg har gleda meg til denne reisa i over 2 månadar og pakka i ei veke, så det skal bli godt å endeleg få sette seg på flyet. Ikkje det at eg likar å fly, for det har blitt verre med åra, men satsar på at vi lettar og landar trygt.


Plassen vi har valgt er Algarvekysten, heilt sør i Portugal. Vi skal bu på Hotel Alfamar som ligg litt utanfor byen Albufeira. Eg har vore her tre gonger før, men det var på den tida eg satsa på friidretten. Det er eit eldorado for løparar her, men det er ikkje hovedgrunnen til at vi har valgt dette reisemålet. Vi skal for det meste sole oss og slappe heilt av. 

Det er Erle sin første tur utanfor landets grenser, og sidan ho berre er 5 mnd. er eg litt spent. Noah var 9 mnd. då han sette seg i fly for første gong. Det gjekk overraskande bra, og med nok solfaktor, skygge og god mat klarte han seg godt i 25-30 varmegrader. Denne gongen har eg kjøpt eit strandtelt til vesla som eg håpar kjem til god nytte. Ho skal ikkje kome heim solbrent iallfall. 

Ellers går det i mammarolla, jobbing og litt trim. I går var eg foresten i Oslo på møte med Dagbladet og får ennå meir å gjere framover. Dei holder på med noko nytt og spennande som eg får være ein del av, og gler meg til å ta sats.

Ynskjer dokke ein fin onsdag vidare.

Springerinneklem

Det er SOMMAR!

Eg anar ikkje kor lenge eg har venta på slike temperaturar, men det er LENGE! Eg elskar sommar over alt. Berre det å kunne rusle ut av døra i shorts og singlet er toppen av mykje!


Dei siste to dagane har vore heilt fantastiske. Ungane er lettkledde, det same er vi og smilet er ikkje langt borte når sola skin og himmelen er blå. Energien kjem momentant.


Veka har vore hektisk, med fire barn og fullt kjør. Eg har likevel fått tid til å både jobbe, trene og være mamma. Husvask har måtta lide litt, men det får så være. 

Dagen i dag blei starta med ein rolig løpetur saman med Noah i Babyjoggeren. Uroleg som han er ville han ut av vogna, så då blei det litt titting på fuglane og steinkasting i Mjøsa. Kjekt å sjå kor ivrig han er når han slepp laust utanfor husets fire veggar. Fin start på dagen. Ellers har det gått i luking av ugras i hagen, plenklipping, shopping til Portugal-tur om ei veke( med mormor og Erle) og barnekos.

Ha ein fin laurdag:)

Springerinneklem

 

 

 

 

Påmeldinga til løpekurset er i gang

Eg har begynt å få inn påmeldingar til løpekurset som arrangerast 13. og 20. juni. Er ikkje heilt i mål med å få fyllt opp antal deltakarar, men håpar det vil ordne seg i løpet av dei neste par vekene.



På dei to kveldane av løpekurset vil du lære deg å løpe meir effektivt på flat mark, i oppoverbakke og unnabakke. I tillegg gjev eg deg gode tips til øvelsar som gjer deg sterkare løpeteknisk. Eg filmar deg og gjev deg både filmar og individuell tilbakemelding på mail i etterkant.

Siste kull i april ga mange gode tilbakemeldingar som eg set stor pris på. Eg vil gjere mitt beste for at neste "kull" skal oppleve det same.

INFORMASJON
Løpekurs tidspunkt:
Tysdag 13.og 20.juni kl.18.00-19.15
Oppmøte: Cirkle K ved Strandtorget
Målgruppe: For alle uansett nivå
Pris: 950,- totalt for to kveldar
Påmeldingsfrist: Tysdag 6.juni
Påmelding til: kriroset@gmail.com


Vel møtt!

Springerinneklem

I bok om gamle idrettsheltar

På laurdag, like etter ankomst Sandane og Nordfjord fekk eg besøk av NRK journalist og forfattar Rune Fossum Lillesvangstu. Han skriv bok om gamle idrettsheltar i Sogn og Fjordane, der eg er så heldig å få være ein av dei utplukka. Og her snakkar vi om idrettsfolk som har gjort det bra på tvers av fleire idrettar,-  frå mange år tilbake til nyare dato. 


I dag fekk eg lese gjennom artikkelen om mi eiga karriere. Om malinga av OL ringane på soveromsveggen, om tida eg var sjuk og ikkje minst om dei aller beste friidrettsminna på mellomdistanse.

Det var fint skreve, og det vekka mange kjensler. Brått blei det første store løpet utanfor fylket som 13 åring gjennoppliva. Ja, eg kan nesten kjenne på nervane her og no. Og ikkje minst opplevelsen av å løpe inn til seier på NM i 800 meter på heimebane( Byrkjelo). 

Eg gler meg stort til å lese boka som ennå ikkje har fått navn, men som kjem ut i løpet av året. 


Deilig med sol forøvrig...

 

Springerinneklem

 

 

.

Kjapp Nordfjordhelg

Det blei ei kjapp Nordfjordhelg denne gongen. 6 timar i bil til Sandane og 5 timar tilbake. Altså 11 timar med to småttisar i bil som både spydde, smilte, ropte, sov og gjorde andre ting....Men når det står konfirmasjon på planen er det ikkje noko valg; vi stiller på - med glede.

Og jammen fekk bunaden bein å gå på også. Denne Nordfjordbunaden har farmor sydd. Veldig glad i den :)



Erle skjønte lite av all ståheien, men ho var som vanleg i godt humør. Her i fanget til mormor i kjolen som bloggleser og bekjent Nina har strikka.

Noah var som vanleg i sitt ess og løpte frå dei fleste...:)



Det var Johanna sin store dag.



Etter ei helg med mykje sitting var det godt med ein luftetur i dag. Erle starta forøvrig dagen med 5 mnd kontroll som innebar ei sprøyte i kvart lår. Ikkje det mest populære kan du sei...

Ha ei fin veke!

P.S
Klarte 65 kg i benkpress i dag. Begynner å nærme meg målet på 70kg.....men det kjem til å ta si tid før eg oppnår....

Springerinneklem
 

Små gleder

Det er rart å tenkje på at eg ikkje trena mellom september og februar ( pga bekkenet i siste del av svangerskapet) og så få oppleve at den treninga eg ha lagt ned dei siste tre månadane faktisk har gjeve meg store framskritt. 


H6dBvu7cdLM

Nei, eg har ikkje teke noko test eller konkurrert, men etter mange år som løper veit du kva du har gjort før og ikkje minst kva følelse du har når du spring den og den økta.

I dag valde eg å løpe på mølla då det hølja ned med regn, og for å plassere Erle i kidz avdelinga. Det blei 5 x 4 minutt på 15-16 km/t ( under terskel) og nokre kortare drag på høgre fart til slutt. Synes det er greitt å avslutte med kjappe drag for å piffe opp muskulaturen. Og for ein følelse. Det er så lenge sidan eg har løpt på ein slik fart uten å kjenne på melkesyra. Beina flaug avgårde, og pusten var heilt fin. Ja, det høyres sikkert teit ut, men for ein som elskar løping er det vanvittig moro.

Eg var deppa på same tid i fjor. Ikkje fordi eg var gravid, men fordi eg kjende meg uggen, kvalm, i dårleg form og bar på mange tankar. Tankar om kropp og tankar om det vesle eg bar på i magen. Eg var bekymra for å miste, bekymra for at noko var gale og i tillegg litt bekymra for meg sjølv. Det er difor så fantastisk godt å kjenne på gleda av at Erle har det fint, og at mammaen kjenner seg pigg og frisk. 






Til helga går turen til Sandane og konfirmasjon. Det blir Erle sin første ordentlege langtur i bil, men med storebror ved si side blir det nok med liv og røre.:):)

Eg avsluttar med å sende bursdagsgratulasjonar til min kjære ektemann og til storebror Nils Ove som fyller henholdsvis 45 og 51 år i dag! Gratulerar begge to!

Springerinneklem

 

 

Har du tid, er dette noko eg anbefalar!

Etter at eg såg DENNE episoden av Hellstrøms kjøkken på TV3 ( for eit par år sidan) fekk eg lyst å prøve å lage vårrullar sjølv. Etter den første gongen fekk eg dilla. 


Det er slett ikkje vanskeleg, og du treng ikkje noko frityrgryte for å få eit godt resultat. Eg steiker dei panna i olje og etter nokre minuttar er dei ferdige. Arbeidet før derimot tek lengre tid, men det er det vel verd når du set tenna i dei crispy rullane.



Eg pleier å kjøpe filodeiga på ein innvandrarbutikk, samt grønnsaker. Av og til lagar eg berre ein vegetar variant, men i går tilførte eg også kjøttdeig. Grønnsakene kan ein variere, men eg likar godt fennikel, gulrot, rødløk, kvitløk, vårløk, squash, ingefær, chili og agurk. Du kan ha andre typar grønnsaker også, alt etter smak.

Kuttar alt i skiver / bitar og steiker kjapt i panna og tilsetter litt soyasaus og salt og pepper. Legg alt på eit bakepapir til det er kaldt. Filodeiga har eg lagt under eit vått handkle slik at den blir enklare å arbeide med. Legg ein klatt med fyll midt på deiga og rullar saman. Bruker piska egg som lim i kantane. Deretter er det berre å steike raskt på alle sider og servere med ris, chilisaus og soyasaus. Digg! 





Ellers har veka gått med til arbeid, barn og trening. Har fått løpt eit par solide intervalløkter, og trent styrke. Idag derimot tek eg fri, og satsar på ei ny intervalløkt i morgon. Deilig å kjenne at formen begynner å kome seg. Håpet er å være i så pass form i Portugal om tre veker at eg kan løpe litt på friidrettsbana der. Må jo vekke gamle minner:)

Springerinneklem




 

Nytt LØPEKURS

Eg ynskjer å halde eit nytt løpekurs i juni. Vi hadde det så kjekt sist, og tilbakemeldingane var veldig gode, så eg håpar fleire vil å melde seg på. 



Eg tek inn maks 7 deltakarar, då eg ynskjer å gje kvar enkelt så god tilbakemelding som mogleg. Filminga er gull verd slik at eg kan sitje i ro og fred etter kurskveldane og gje ordentlege tips til nettopp deg. Du får sjølvsagt filmane tilsendt. Denne biten av kurset sette den forrige gruppa tydeleg pris på, noko du kan lese under. 

"Mine høye forventninger ble absolutt innfridd. Du som kursleder var god på å skape god stemning i gruppa. Du har humor og måten du la opp øvelsene og tilbakemeldingene på gjorde det veldig "ufarlig" å være med, uavhengig av form og teknikk ble vi godt ivaretatt."

 "Synes du var veldig god til å gi individuelle tilbakemeldinger, og har hatt stor nytte og glede av den skriftlige oppsummeringa". 

Informasjon:
Oppmøte ved Cirkle K
Tysdag 13. og tysdag 20. juni kl.1800-1915
Pris: 950,- totalt. Eg anbefalar å delta på begge kveldane då dei er ulike.
Påmelding til: kriroset@gmail.com
Frist: 6.juni



Springerinneklem

 

Har løpe teknikken min endra seg med åra?

På bilde til høgre gjennomfører eg siste hardøkt før Hoved NM i 2003. Dette er tatt på heimestadion Byrkjelo ( av bt). Bilde til venstre er frå helga.

Det er lenge sidan eg har fått filma min eigen løpeteknikk. Med to småttisar og over år 10 sidan eg satsa har ikkje dette vore første prioritet, men i helga fekk eg niesa mi til å forevige løpestega. Vi filma med sakte video (Iphone) slik at det er lettare å få med seg detaljane. Midt i blinken, og superlett hvis du har ein treningskompis til rådigheit. Anbefalast.

Trykk på bilde under for FILM.

Etter å ha sett gjennom film snuttane ser eg endringar samanlikna med då eg satsa. Det går ikkje an å oversjå. Kroppen er ikkje på langt så sterk som før, den tåler mindre, er meir skade utsett og både farten og kondisen er merkbart dårlegare, men eg misser ikkje motet av den grunn. Eg ynskjer berre å "leike" meg på bana, og ha som mål om å bli betre på følgjande. 

1) Jobbe med armbruken. Her synes eg dei heng litt for lavt. Dei kunne også gått meir i fartsretningen. 
2) Skyve opp og fram med hofta. Unngå å falle saman ( som du ser ein tendens til på bildet over).

Arbeidsoppgaver:
Bli sterkare i hofte, sete og kjernemuskulatur, samt leggar. Dette kan trenast som spesifikk løpestyrke utendørs og med vekter innendørs. Armane er noko eg berre må være observant på under alle treningsøktene. 

Det er sikkert ennå meir eg kan pirke på ( kanskje du ser noko? ), men ein skal ikkje bli heilt fanatisk heller. Vi har jo alle vår unike løpestil, og viss den fungerer er ingenting betre enn det. Eg er ialfall superhappy for at eg framleis kan leike meg på løpebana, og kjenne på gode gamle sommarfuglar. Så får det heller være at eg ikkje klarar å halde meg på forfot, bruke armane 100% riktig og skyve fram hofta på eit 800 meter løp lengre.

Trykk på bildet under for FILM

 



Springerinneklem

Når kroppen faktisk funkar

Er det ein plass som avslører både form og løpesteg er det tartandekket. 



For ein som har drive med friidrett for lenge sidan er det ikkje "berre berre" å prøve seg att. Hovudet hugsar godt kor fort og lett det gjekk i gamle dagar, men så var det denne kroppen då. Muskulaturen er ikkje heilt den same kan du sei. Likevel klarar eg ikkje alltid å la være å løpe nokre sprint drag viss eg får moglegheita. 

I dag kom altså denne moglegheita sidan niesa mi som også diggar løping, ville teste tartandekket. Ho er 400 meter løpar og har nyleg vore på treningsleir i Portugal. Med andre ord litt meir robust for baneløping enn gamlemor. Likevel gjekk det betre enn forventa. Hamstrings lugga litt, men slett ikkje så ille som eg trudde på førehand. Vi løpte først 100 meters drag og deretter nokre 200 metrar. Veldig moro, men avslørande når det kjem til teknikk. Eg ser tydeleg at eg må jobbe betre med armane, og eg manglar spesifikk løpsstyrke i beina. 200 meter er heilt greitt, men noko lenger i høg fart er verre. Likevel synes eg det er digg å kjenne at mammakroppen faktisk funkar.
Takk Ingrid for at du " tok meg med".

Sjekk Instagram #Springerinne for videosnutt

Springerinneklem

 

Aktiv langweekend

Å få besøk av niesa mi Ingrid er alltid like moro. Vi trener saman, skravlar og ler. 


 Ingrid er like glad i friidrett som tante, så å løpe intervall og langtur er obligatorisk når vi møtes.



Frå langturen i dag ( Ingrid).


Og trampolina....




I går kveld lagde vi sushi. Det er ein stor hit, og etter nokre timars arbeid kunne vi nyte Maki og Ngiri bitane,:)





Vi rakk også ein fjelltur etter styrketreninga ( bilder lenger nede) i går. Då tok mamsen Erle med i bæreselen og etter litt snø og is i stien møtte vi denne utsikten på toppen.

 


Lillehammer i sikte...




På styrketrening..


Chins..



Knebøy på Bosuball...


Ha ein fin laurdag vidare:)

Springerinneklem

Frå "pusletrening" til meir trøkk

Det har vore tøffare kome i form etter Erle sin fødsel enn det var sist. Eg legg ikkje skjul på det og mykje av grunnen var nok den labre treningsperioden eg hadde dei fire siste månadane som gravid.


Foto: Kjersti Isaksen 02.05.17

Det einaste eg gjorde av bevegelse var å gå tur og trene bittelitt styrke når eg fekk ånden over meg. Får eg ikkje gjort det eg likar best, og ikkje kan ta i meir enn berre pusletrening blir eg litt motivasjonslaus. Difor har eg verkeleg fått kjenne på kor mykje eg hadde slept meg det siste halve året. Ikkje det beste når du er gira og tenkjer tilbake på formen før svangerskapet. Men men, det er ikkje noko å klage over. Gevinsten er jo så mange gonger større.

No er det altså litt over 4 månadar sidan Erle kom til verda og eg har trappa opp treninga litt og litt; både styrkemessig og på løpande fot. Sistnevnte går som regel for seg med vogn, og no er det ikkje så lenge til eg kan setje Erle i løpevogna. TFK vogna eg bruker idag er tung, men ikkje så aller verst likevel. Får iallfall ekstra trening med på kjøpet. Når eg løper med vesla går det i rolege turar, men med ein gong eg får ein tur åleine blir det intervall for alle penga. Sist økt på søndag blei den beste på år og dag; 5x5 minutt intervall her på Mosodden ( forholdsvis flatt) og det kjende eg godt resten av dagen. God følelse.



Styrketreninga eg gjer på Elexia har vore gull verd for løpinga. Ja eigentleg for det meste. Sidan februar har eg trena med vekter stort sett 2 gonger i veka, nokre gonger har eg fått 3 økter. Då joggar eg til senteret som oppvarming, set Erle i kidz avdelinga og får ein time åleine. Øvelsane eg køyrer er som regel markløft, knebøy på halvmåneball, gåande utfall, planken, andre mage og ryggøvelsar, benkpress ( for moro), og andre overkroppsøvelsar med vekter. Benkpressen er moro fordi det er så målbart. Det går som regel ein f.i meg kvar gong eg begynner i benken og no er eg snart oppe i 65 kg. Klarte 2x60 idag, så det nærmar seg. Kvifor tenkjer du kanskje? Jo små gleder er vel svaret:)hehe

Ha ein sprek dag.

Springerinneklem

 



 

Erle frå første dag til 4 månadar

Det er 4 månadar og 4 dagar sidan veslesysta kom til verda. Eg skjønar nesten ikkje at tida har gått så fort, men kalendaren lyg aldri. 


Det har vore fire hektiske, men fine månadar. Med ein gutt på 2,5 år, to stebarn og jobb har ikkje dagane vore kjedelege for å sei det slik. Og det passar meg eigentleg ganske så bra. Er det noko eg ikkje er så glad i, så er det timar utan å gjere noko. Til det er eg for rastlaus.

Så korleis skal eg oppsummere desse 4 månadane anna enn at dei har gått raskt. For det første har det vore ei sann glede å få ei jente og ei veslesøster til Noah, og det finaste er å sjå dei to saman. Noah er veldig omsorgsfull sjølv om han kan være litt ekstra stri og ivrig innimellom. 

Erle er ei roleg jente. Ho søv stort sett heile natta, bortsett frå nokre netter der ho er svolten mellom klokka 03 og 05 (økedøgn som det visstnok kallast). Ellers finn ho roen i babygymen, og i vogna når vi er på tur. Ho smiler mykje og er stort sett i godt humør. Når ho våken er ho veldig våken, og elskar å prate og snu seg rundt på begge sider. 

Om ein god månad reiser mormor, Erle og eg på jentetur til Portugal. Eg gler meg veldig til å få tilbringe late dagar på stranda og bassengkanten. Er sjølvsagt litt spent på flyreisa, men eg satsar på at Erle finn roen i fanget og at alt går bra. Kjem tilbake til reisemålet seinare.

God helg!

Springerinneklem

 



 

Vellykka løpekurs

I dag avslutta eg løpekurset, og sit att med mange kjekke opplevingar. Deltakarane har verkeleg tatt til seg "instruksane" mine. Alle har fått tilsendt filmar med individuelle råd. Noko dei tydlegvis har satt pris på utfrå tilbakemeldingane ( tusen takk).

Å bli filma gjev som regel fleire a ha opplevingar. Då ser du verkeleg din eigen teknikk og derifrå er det lettare å forstå kva du bør forbetre. Og ikkje minst lettare for meg å gje tips. Dette kan du også gjere viss du får nokon med deg på treninga. Bruk gjerne telefonen. Den tar i tillegg liten plass, og er lett å håndtere.

Eg ynskjer å halde eit løpekurs til i løpet av våren/sommaren, men etter dette kurset ser eg at 7 stykk er alldeles nok. Det blir for mykje ventetid dersom gruppa er større. Gje meg eit pip til kriroset@gmail.com viss du er interessert. 



Og for orden skuld; svaret eg fekk om dette var skummelt og slitsomt, var entydig NEI!
Gruppa bestod seg forøvrig av fem jenter og to menn alderen 17 til 60 år. 

Springerinneklem

Smakfulle rundstykker med sesamfrø

Huskar godt den tida eg var livredd alt som hadde med brød, rundstykker etc å gjere. Ja alt med mel i seg. Men om eg lot være å bake? Neida, det gjorde eg stadig vekk. Andre skulle jo ikkje lide under min spiseforstyrra tilstand.




Vel, dette er fortid- heldigvis. Dei siste åra har eg ikkje tenkt tanken på at det eg bakar ikkje kan puttast i eigen munn. 
Igår lagde eg rundstykker med sesam og solsikkefrø. Ein følger på Instagram spurde etter oppskrifta, men eg har dessverre ikkje dei konkrete måla då eg er fæl til å ta slikt på slumpen. Men eg gjorde det iallfall slik:

Smelta smør og tilsatte melk slik at væska var omtrent 37 grader. Tilsette så hvetemel, solsikkefrø, sesamfrø, litt salt, litt sukker og rørte saman. Tilførte meir veske undervegs då det blei litt lite i forhold til melmengda. Heva deigen i ein god time og baka rundstykkene ut. Etterheva i ca.30 minutt, pensla dei med egg og dryssa over sesamfrø. 

Det blir som regel eit søl av sesamfrø på brettet, men viss du blandar sesamfrøa i eggeblandinga og rullar rundstykkene i den, blir det mindre søl.

Springerinneklem

P.S I dag er vesla 4 månadar. Tida går nesten for fort.



 

Derfor anbefaler eg desse løpeskoa

Ein liten kar som sniktittar på mors løpesko...og rappar dei like etterpå:):)


Eg har vore trofast tilhengar av Asics Gel Noosa Tri i mange år. Ein sko på 233 gram (dame) og med eit dropp på 10 mm. (Dropp = forskjellen i tykkelsen på løpeskoens såle fra forfot til hæl, målt i millimeter.) Altså ein fin sko til det meste av løping. Eg har iallfall brukt den til både rolige turar og intervalltrening. Eg føler skoen gjev meg ein god løpsfølselse og passformen er bra. Det einaste eg har merka er at hælpartiet blir raskt slitt innvendig, men det er kanskje pga mine spesielle ( og opererte ) hælar.

 


 

Vel, eg har som sagt vore trofast til Asics, men så fall eg for fristelsen av å kjøpe eit heilt nytt merke. Valget fall på det franske merket Hoka, og modellen Tracer( bildet over). Ein lettvektsko som er fin til både intervall og konkurranse.

Eg har vore skeptisk til desse nye skomerka som har ein heilt anna såle enn dei vanlege, men då eg prøvde Hoka Tracer i butikken klarte eg ikkje å gå derifrå utan å ta dei med meg heim.
Og fy flate så glad eg er for det. Makan til løpsfølelse har eg ikkje kjent på år og dag. Det lave droppet får meg på forfot på ein naturleg måte, skoa er mjuke, men likevel ikkje for mjuke og dei gjev ein vanvittig god respons i løpesteget. Eg har heller ikkje merka noko stølhet etter treningsøktene. Kanskje noko eg kan takke dei jevnlige styrkeøktene for.

 

Hoka Tracer veg berre 160 gram ( dame), har eit dropp på 4 mm. Prisen ligg på 1599,- Ja, det er dyrt, men gode løpesko kostar. Slik er det berre. Eg kan iallfall anbefale Hoka Tracer til deg som er ute etter ein lett løpesko til intervall, hurtig langtur, konkurranse eller liknande og som ynskjer god passform og komfort.
Du bør starte forsiktig viss du ikkje er vane med lav dropp. Begynn for eksempel med ein heilt rolig tur på 20 minutt og auk etterkvart. Skal du løpe ein lengre tur kan du bytte undervegs. Den lave droppen vil nemleg angripe leggane dine ganske så kjapt viss du ikkje har løpt med slike sko før, eller har vore flink med spesifikk styrketrening.



Dei siste Gel Noosa Tri skoa...Ja, det blir nokre par i året, men er det noko ein løper ikkje bør være gnien på, så er det løpesko. Resten av antrekket er ikkje så viktig.

Springerinneklem
 

NRK på løpekurs besøk

I går arrangerte eg den første av to løpekveldar for 7 sporty deltakarar. I tillegg kom NRK Østnytt på besøk. Trykk på bilde og spol fram til 9 minutt og 30 sekund. Då kan du sjå heile direktesendinga.  


Eller trykk HER
Fristar ikkje dette å være med på då?

Springerinneklem

- Opplever du fortsatt å komme opp i situasjoner der de syke tankene får bestemme?

Eit spørsmål eg fortsatt får; ansikt til ansikt eller på andre måtar. Eit spørsmål som pleier å kome frå den sjuke, men også frå friske og journalistar.


Sjukt smil: Anoreksien sitt smil for fleire år sidan...

Etter fleire år som ei normal jente og småbarnsmor har livet endra seg drastisk frå den tida eg var ordentleg sjuk av spiseforstyrrelsen. Det er 6,5 år sidan eg starta i behandling, og 5 år sidan eg stod på eigne bein. Mange år sidan tenkjer du sikkert, men for ein som har slite med mat og kropp i 13 år tek det tid før hjernen fungerer optimalt. Det er ein seigliva prosess, der du må jobbe konstant i lang tid før du ser det ordentlige lyset i tunnellen.


Gravid med Noah (-14):
I ein heilt anna tilstand enn bildet over, og i gledesrus.



Gravid med Erle: I fjor. Også i gledesrus, men med litt meir motgang enn i første svangerskap.

I løpet av desse åra har kroppen gjennomgått to svangerskap. Ei endring som lett kunne fått meg på feil retning. Det første svangerskapet gjekk overraskande bra. Eg trente til eg fødde, og kjende eigentleg berre ein stor gledesrus ved  å gå gravid. I etterkant gjekk det seg også raskt til. Kroppen fann seg sjølv att raskt og eg var mest av alt takknemleg for å kunne bli mamma. Så kom svangerskap nummer to, med Erle. Det gjekk tyngre på alle måtar. Eg var dårleg frå starten av, bekkenet begynte å krangle raskt og kiloa kom raskare enn eg såg for meg. Det var tøft. Eg følte meg ikkje vel, treninga som var min vesle fritime blei til gørr kjedelege gåturar. Det gjorde meg tankefull. Eg likte det ikkje. Heldigvis opplevde eg desse tankane berre over ein liten periode av svangerskapet.
Så kom fødselen, og no tida etterpå. Det har gått greitt, men eg kjenner at det tek lengre tid å kome i form samanlikna med førstemann. Bekkenet krangla ganske så lenge, og gjorde meg temmeleg utolmodig. Ja, det er først no, etter snart fire månadar eg kjenner at ting begynner å stabilisere seg. 


April 2017: 2 barns mamma

Så svaret på spørsmålet er: Ja, eg opplever situasjonar kor dei sjuke tankane tittar innom. Det kan være etter fire dagars treningsfri, eg har ete både det eine og det andre og kjenner meg utilpass. Men, forskjellen på korleis eg ville reagert før, er at eg i dag ikkje lar tankane gå over til handling. Eg kuttar ikkje ned på mat og eg står ikkje opp tidleg om morgonen for å trene. Eg har ein nøkkel til å styre dei vonde tankane, nemleg den innvendige peptalken. Ikkje skal eg prestere på ein idrettsarena kor eg treng å kle av meg til skinnet, ikkje skal eg sprade rundt i bikini heile sommaren, og ikkje skal eg gå ned i vekt med vilje fordi ei idiotisk stemme i hovudet fortel meg at det er nødvendig. Forhistoria mi er nemleg til skremsel og gru. Det er absolutt ingenting som freistar i det å ete lite, trene mykje og leve på sparebluss. Det betyr mistrivsel, ei sur mamma som ikkje klarar å yte optimalt, ei grinete kone som ikkje er kul å leve med og ein kvardag som minner meir om et fengsel. 

Når eg ser barna mine, som eg elskar over alt kjem tankar om eigen kropp og utsjånad i bakerste rekke. Dvs. tankane kan kome, men handlingane uteblir.

God 1.påskedag!

Springerinneklem

 

Påske før og no

Påske = ferie, famile, kos, lange dagar, og god mat og drikke. For ein spiseforstyrra heilt forferdeleg, - for ein frisk heilt topp!


Fanatisk trening var alltid innlagt uansett jule,-påske eller sommarferie. Eit salig stress...

Eg hugsar det godt, då vi reiste heim til Nordfjord i påska. Det var den eine gongen av tre faste turar ( påske, jul og sommar) vi drog til heimstaden vår. Sjuk som eg var grudde eg meg i lang tid før avreise. Eg visste at familien og andre ville granske meg - om eg hadde gått opp eller ned i vekt, og eg visste at kommentarane kom uansett kva veg det hadde gått. I tillegg grudde eg meg til all maten som blei servert. Berre det å ete ein felles middag med påfølgjande dessert var eit mareritt, og gjennom ei påskeveke ville det bli mange. Dette medførte i eit treningsregime utan like vekene før og innskjerping i kostholdet. Eg skulle iallfall ikkje kome heim med for mykje på kroppen, heller litt mindre, slik at eg hadde noko å gå på. Eg visste jo at eg ikkje slapp unna svinesteika og lammelåret.
 For å sei det kort, var gleda mykje større då bilturen gjekk i retur til normale dagar.


Mine to små: Er hovedfokus i livet mitt. Milevis frå slik eg levde før.

Det er rart, vondt og ikkje komfortabelt å tenkje på at eg har oppført meg på denne måten. At eg lot spiseforstyrrelsen styre alt. At eg ikkje klarte å  glede meg over å treffe familien att. Det er tross alt det kjæraste ein har.

No, fleire år etter har eg skapa min eigen familie. Og her blir påska og alle høgtider teke imot med eit stort smil. Då er det fri, det er litt ekstra godis, god mat, tid til å finne på ting i lag og tid til å stresse ned. Og eg er så sjeleglad for at spiseforstyrrelsen ikkje lengre styrar livet mitt. Det hadde blitt ein vanskeleg kombinasjon med små barn, fleire feriar i løpet av året og ei forventning om kos og det som høyrer med.


Familie: Tantegulla mine Johanna og Olina og eg på skitur denne veka.

God påske, og prøv å nyte høgtida. Det er ikkje farleg å senke skuldrane nokre hakk:)

Springerinneklem

Til ei heilt spesiell dame

No sit eg her att med to små som faktisk søv godt, men det varer ikkje lenge, så eg får skrive fort. 



Mor har vore her ei veke då min kjære har jobba på Mallorca og kjem heldigvis att seinare idag. Og eg må berre sei at eg er sjeleglad for at eg har ei mamma og mormor som er så glad i å hjelpe til. Sjølv om ho bur 5-6 timar i bil/buss herifrå er ho ikkje redd for å reise den lange vegen for å hjelpe dattera og være med eit turbotroll på snart  2,5 år og ein liten baby på 3,5 mnd. I tillegg kjem ho alltid med energi til å vaske golv, bad, kjøkkenskap, kjøleskap, legge saman kle, stryke kle og bake bollar eller noko anna. Og dama er ikkje mindre enn i sitt 76 år. Sprek som rakkaren, sjølv om ho slit med sitt.


Fadder til Erle og mitt tantebarn Johanna til venstre, søster og tantebarn Olina i midten og eg på Midtfjellet i dag.

I går kom min far og morfar og to tantebarn, både for å hente mor og mormor og for å besøke oss. Så i dag tok far oss med på Sjusjøen for å prøve skia ( heime på Vestlandet har det ikkje vore vinter på same måte som her kan du sei) og vi fekk oss ein flott skitur i gode påskeløyper. Mor og mormor "stakkar" måtte være heime med trolla, og ho fullførte det på ein meget god måte. Eg er imponert.

Vel, dette blogginnlegget er til ære for mi gode mor som kanskje nokre av dokke også har lest om i boka mi Spring for livet. Ho er eineståande, litt streng, fortel det ho meiner, men veldig snill. Kjenner meg litt igjen i mi eiga morsrolle kan du sei.

God påske til alle lesarar. Kos dokke masse ( det er fullstendig lov) og nyt det som kan nytast.

Springerinneklem

P.S Det blir løpekurs neste veke her på Lillehammer. Eg har fått seks påmeldingar og GLER  meg masse til å få formidla løpegleda mi:)

Springerinneklem

Når du blir sint på den du er mest glad i

Det er ikkje til å legge under ein stol at det å ha to tette barn kan være ei utfordring til tider. Noah er snart 2,5 år, medan veslesysta Erle er blitt  3,5 månadar. Og ja, eg var fryktleg spent på korleis det ville gå når det kom ei lita snuppe innanfor husets fire veggar. Eg tenkte vel eigenleg det verste..

Noah er supersøt med Erle. Han stryk ho på hovudet, kyssar ho på munnen og vil gjerne halde ho i armane- åleine. Men han vil også stikke fingrane i auga hennar, rope så høgt at ho vaknar frå søvnen og legge seg opp på ho med heile den 13,5 kilo tunge kroppen. Når ho skrik, set han i eit ennå høgre skrik og gir eg ho melk skal han helst sitte oppå mamma og drikke av same flaska.

Med ein alder på 2,5 er den vesle førstefødte babyen min blitt ein individuell liten person med eigne meiningar og gjerningar. Og han likar meir enn nokon gong å vise seg fram. Vise at han er her, har behov og ynskjer oppmerksomhet. Ikkje rart i det heile tatt. Han har tross alt levd livet sitt i berre litt over 2 år. 

Utfordringa er når mor er sliten, veslebabyen skrik etter mat, vi er åleine og turbogutten skrik "-Mamma", "- Au" eller  "- Har bæsja.." Og etter at vi er ferdig med heile seansen skal storebror i tillegg klatre over sofakanten og drage smokken ut av munnen på veslesysta som nesten har sovna igjen... Då er det lett for mor å bli oppgitt, og ja  - SINT! 

Det er ikkje morsomt å bli sint. Og ennå verre er det viss vesla skrik ennå litt til, fordi mor har heva stemma...

Sukk, det er ikkje lett å bli arg på den ein er mest glad i på heile jorda. Det er eigentleg heilt forferdeleg, men kva skal ein gjer når frustrasjonen toppar seg fullstendig? Det er slett ikkje lett når ein står i situasjonen. Heldigvis er eg ganske så sikker på at turbogutten vil huske dei gode stundene, og ikkje dei minuttane mamma har vore streng.

Springerinnemamma

P.S
No har Erle lært seg å snu seg frå rygg til mage, og gjer ikkje anna når ho inntek babygymen. Morsomt!

Løpekurs: Forlenger påmeldinga til mandag 10.april

Ikkje gløym å melde deg på løpekurset ( 18.og 25.april kl.18.00-19.15) dersom kjenner behov for ny løps inspirasjon og individuelle tips. Eg har sett eit tak på 12 deltakarar då eg ynskjer å nettopp gjere dei to kveldane så individuelle som råd er. 

No er det endeleg bart på Lillehammer også, så dette blir veldig bra.

Send ein mail til kriroset@gmail.com, og les meir om løpekurset HER.

Springerinneklem

 

Løpe på laurdag og langrenn på søndag

Eg elskar å springe, men jammen er det veldig moro å gå på ski også. Den interessa har kome meir og meir siste par åra og no gler eg meg til ein skitur når eg først får sjansen. Som idag. Omtrent ingen i løypa, berre skia, løypa og eg. 


Det er slett ikkje verst å ha moglegheita til å både gå på ski og springe på bare vegar på ei og same helg, og det utan å måtte køyre meir en 10 minutt for å finne perfekte skiløyper. 

I går kveld blei det rekeaften for husfar og husmor. Eg er veldig glad reker, - og med aioli, fersk loff og ein god salat kunne ikkje kvelden avsluttast betre. 

Ynskjer dokke ein flott sønndag vidare. Her er det full fart med to smårollingar, og ein mann med smerter i ryggen...Det vil sei tre stykk å passe på:):)

Springerinneklem
 

Ikkje gløym å melde dokke på løpekurset

Det er 18 dagar til første del av løpekurs her på Lillehammer. Det vil sei ei veke til påmeldingsfristen. Eg må ha minimum fem og maks tolv deltakarar for at kurset skal bli halde. Har fått inn nokre påmeldingar per dags dato, men ynskjer svært gjerne fleire. Så til dokke som er nysgjerrige er det berre å sende ein mail til kriroset@gmail.com. Spør gjerne om det du måtte gruble på.


Like i nærleiken av der vi skal møtes:)

Om løpekurset:
Dato og tid: Tirsdag 18.april kl.18.00-19.15 og tirsdag 25. april kl.18.00-19.15
Oppmøte: Circle K, Strandtorget ( gamle Statoil). Herifrå joggar vi til Mosodden kor det er flatt og godt terreng.
Pris: 950,- for to kvelder. Inkluderer også tilsendte filmsnutter med individuelle tips.
Påmeldingsfrist: 7.april til kriroset@gmail.com
Betalingsinformasjon: Mottas ved påmelding. I tillegg vil du få detaljert informasjon om innhold m.m.
Antall deltagere: Minimum 5 - maks 12 deltagere.
Om meg: Bakgrunn som mellomdistanseløper på landslaget i flere år. Erfaring som løpekursholder, løpetrener, har skrevet bok om idrett og kroppspress, og er i dag treningsekspert for Dagbladet og redaktør for magasinet SKIsport. Jeg er ellers gift, har ei jente på 3 månadar, en gutt 2,5 år og er bosatt i Lillehammer.

Ikkje vær redde for å melde dokke på. Dette er eit løpekurs for alle. Det einaste eg krev er at du klarar å ei løpe rolig  oppvarming i ca. 10-15 minutt. Deretter lovar eg at dokke ikkje skal måtte puste og pese meir enn nødvendig. Dokke vil kanskje kjenne litt stølhet eit par dagar etter, men det går seg raskt til.

Håpar eg ser deg.



Springerinneklem som snart skal ut og teste løpeskoa. Må berre få mannen heim frå sykkelsetet:)

P.S
Kjøp dagens Dagbladet avis og slå opp på side 26-27 viss du vil få tips til seks gode ryggøvelsar. Moro å få sakene mine i papiravisa også:)

Det som før var ein selvfølge....

Det som før var ei selvfølge, er idag blitt noko heilt anna; - som å få gå på ski. Det er slett ikkje lett når ein har fire barn i hus 50% der to av dei krev at ein av oss voksne er til stades heile tida. For,- det å gå på ski tek utan tvil lengre tid enn å løpe seg ein kort tur frå husdøra. Det er meir utstyr, ein må køyre til løypa, gjerne smøre viss det er klassisk og ein skal kome seg heim etter endt tur. Heldigvis har eg ein mann som veit at eg elskar å være ute, så idag fekk eg altså litt åleine tid på ski. Fantastisk start på dagen og med nypreppa løyper kunne eg legge i veg som ein av dei første i skisporet. Eg smilte frå begynnelse til slutt.

Imorgon ventar det besøk fra barselgruppa eg kom saman med då Noah blei fødd. Seks jenter med barn kjem til frukost, og då skal jammen mannen få tid til å gå på ski også. Eg synes det er viktig å gje kvarandre tid til å trene sjølv om huset er fullt av barn. Berre ein god time heilt åleine gjer underverk når ein veit at det går i hundre og ett innanfor husets fire veggar. Eg får iallfall mykje energi og eigentrivsel etter ei slik stund. Hadde eg visst kor dyrebar denne tida ville bli for nokre år sidan ville eg aldri kunne sett meg inn i situasjonen. Då tok eg alle slike stunder som ein selvfølge.


I går var veslejenta 3 månadar. Det betydde kontroll og vaksiner i begge lår. Erle skreik så sårt då ho fekk sprøytestikka at mor blei heilt ut av seg. Uff, men heldigvis gjekk det raskt over, og idag er ho i sitt ess igjen:) Noah er turbogutt som vanleg og spring att og fram i huset som ein "stukken gris". Ikkje lett å følgje med på den karen.


Full gass frå morgon til kveld:)

I kveld ventar bursdagsfest for ein god kamerat av min kjære. Då kjem verdas beste barnevakt;- bestemor på besøk så gamlingsane i huset får seg ein liten luftetur - saman! 

God laurdag:)

Springerinneklem

Les mer i arkivet » Juni 2017 » Mai 2017 » April 2017
springerinne

springerinne

37, Lillehammer

Hei, eg begynte å blogge då eg fekk behandling for ein 13 år gammal spiseforstyrrelse. Idag er frisk, og er sjeleglad for at eg tok opp kampen. Det har resultert i eit fritt liv kor eg ikkje lenger er fengsla, er blitt mamma til Noah på 2 år, og lille Erle på 0. Historia mi er blitt til boka Spring for livet. Den kan du kjøpe hos Norli og andre bokbutikkar. Eg jobbar idag for Dagbladet, har bakgrunn som toppidrettsutøvar i friidrett og kan "treffast" på kriroset@gmail.com

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

hits