hits

SKAL LIVET BERRE VÆRE SMERTE?

Heisan og takk for innblikk i nokre av reisedraumane dåkka i forrige innlegg. Eg draumer forsatt eg, og den blei ikkje mindre framtredande då eg gav ein syklist og frilanser i Birkebeiner`n anbefaling og tips til treningsleir i Stellenbosch. Då kom lengselen for fullt. Rart kva bilder i hovudet kan gjere med ein.

Eg gjer truleg som dåkke,å følgje fleire bloggar. Ein finn sine favorittar som ein må innom enten kvar dag eller fleire gonger i veka, men ein finn også dei ein berre må innom fordi vedkomande er ekstrem, spesiell eller ein kjend personlegheit. Eg innrømmer gladleg at eg er innom mange forskjellige bloggar i løpet av ei veke som ikkje gjev meg noko spesielt tilbake. Må liksom sjekke tilstanden til ein eg ikkje kjenner eller har møtt. Føler meg av og til som deltakar i Big Brother.

Bloggverda mi har likevel endra seg drastisk frå to år tilbake og fram til idag. Då slukte eg alle kostholds og treningsfreakbloggar. Eg samanlikna meg sjølv med dei som trena støtt, og tok til meg tips om korleis eg skulle legge opp livet etter drømmen om ein varig mager kropp. Eg fann også fram til ekstreme bloggar som var direkte " farlege" for eit sjukt menneske. Alt dette var sjølvsagt "frivillig" lesnad. Utad var det ingen som tvang meg til å lese eller følgje dei ekstreme "oppskriftene",men innad var det noko heilt anna. Der sat det ein jævel som lokka meg til pcen der bloggadressene blei tasta inn på få sekund. Eg klarte ikkje stå imot fordi eg var så sliten av heile livet, og av tankekverna som aldri gav meg fred. Eg lot berre den usynlege jævelen ta over alle handlingar.



 

Idag kan eg lese dei same bloggane utan å få varige men. No er det eg som bestemmer, og lar meg ikkje påvirke av kostholdsprogram, formbilder og supersunne oppskrifter som tar knekken på lommeboka ( og hovudet). Dessverre er det mange som sit i den "farlege" situasjonen akkurat no. Som kanskje ikkje skjønar det sjølv, eller som veit om farane, men som ikkje klarar å flytte seg derifrå. Eg skulle så gjerne knipsa i fingrane og gitt den friheita eg har fått i hovudet i slike situasjonar. Sidan knipsinga ikkje er hjelp i for nokon av oss, kan eg kanskje bidra med nokre refleksjonar som får ein til å tenkje på nytt.

Som sagt følgjer eg mange bloggar og fleire av dei har eg fulgt i over 2 år. Eg har fulgt ukjende liv gjennom motgang og medgang og frå å være treningsfreak til drittlei alt saman. Menneskeliv som via heile kvardagen til når ein skal ete, kva ein skal ete, når og kor mykje ein skal trene, kor mange gram fullkornspasta ein skal ha og ikke minst kor mykje % protein shaken skal innehalde. Mange av dei eg har fulgt held det gåande ennå, men fleire har gitt opp heile livsstilen. Dei orka rett og slett ikkje å leve det livet som gjorde dei usosiale, utrygge, deppa, sjuke og sjølvsentrerte. Men det verste av alt er å lese når nokon ser på seg som taparar fordi dei mislykkast med den planlagde sjølvpininga. Då skulle eg for alt i verda hatt den knipseevna tilgjengeleg.

Det er jo ikkje slik det eine livet vi har fått skal utarte seg. Det skal ikkje være eit nederlag å innsjå at ein ikkje lenger orkar å leve med sinnsjuke reglar og dårleg samvit. Det burde jo være omvendt, for kva er gale med å stelle godt med seg sjølv, unne seg trøtte dagar kor ein berre vil labbe rundt i morgenkåpa, ete pizzarestar til frukost, droppe treninga fordi du kjenner at sofaen er betre, reise på ein hyttetur med ein sekk full av god mat og kos istadenfor løpesko og pulsklokke. Ja kvifor er ikkje det normale liv godt nok å leve`? Kvifor få ein følelse av å ikkje meistre det viss ein nærmar seg normalen?

Det har eg spurt meg sjølv om mange gonger, og endeleg har eg funne ut at det er den største seieren eg har opplevd fram til no. Det har teke tid å kunne erkjenne det,men det  siste året har gjort meg trygg på at det vanlige livet som byr på ei god blanding av nytelse og aktivitet er det aller  aller beste. Ingen over. Ingen ved siden av.

Eg tenkjer spesielt på dåkke som sit midt opp i det gjørma og føler at det går feil veg. Og ikkje minst tenkjer eg på dåkke som synes det å leve normalt igjen er skremmande. Då kan eg garantere dåkke at det å balansere på en knivsegg er tre gongar så skummelt. Det kan raskt ende heilt gale,men velgjer du å jobbe mot eit normalt liv, både psykisk og fysisk vil du få ein befriande og god kvardag att. Du har ialllfall ingenting å tape på å prøve.

 Livet skal ikkje være berre smerte.

 








STORT SMIL FRÅ SPRINGERINNE!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13 kommentarer

Hilde

27.09.2012 kl.15:24

Kjenner emg veldig godt igjen i tankene dine. Å lese blogger der personen som skriver openbart har et anstreng forhold til mat og trening, der han/ho MÅ vise at han/ho har "kontroll", gjør meg bare veldig trist. Og ikke desto mindre trist bli jeg av å lese alle kommentarene, der usikre (?) gutter og jenter gjør "alt" for å leve opp til dette idealet den aktuelle bloggeren fremlegger, med dertil følelser av å "mislykkest" om de ikke klarer leve opp til (etter mitt syn) sykligheten. For som du er inne på, hva er vel et liv der hele dagen vert styrt av når og hvordan trene, når og hva en skal/ikke skal spise? Hvor blir det av spontaniteten og det å føle ekte livsglede med mennesker en er glad i? Trening og riktig kosthold er en del av livet, men vi må ikke glemme at livet er så mye, mye mer, der vi må ha plass til alle sider for å innerst inne ha det godt!

Ha en fin dag, og nyt livet du også! :)

Torill

27.09.2012 kl.17:23

Jeg kjenner jeg får litt dårlig samvittighet av å lese dette. Jeg ante ikke at (ekstreme) sunnhetsblogger var så destruktivt for deg når du var syk. Det betyr slike blogger kan være destruktivt for mange andre syke også.

Jeg vet jeg har bjeffet litt tilbake på anonyme som har kritisert bloggere som jeg tenker er sunne og friske både i hodet, hjertet og kropp (selv om de ekstreme). Men de anonyme som kritiserer kan jo være syke, og trenger kanskje bare å høre det er lov å være usunn.

Jeg er slett ikke sunn. Jeg spiser sjokolade og brød hver dag. Men også fisk og grønnsaker. Jeg løper når jeg har lyst. Andre dager spiser jeg hamburger i sofaen og skriver bloggkommentarer (som i dag). Og jeg får noia av proteinpulver, fiberhusk og fluff!

Hmmmm, får så utrolig skrivekløe, skulle så gjerne skrevet en blogg om det jeg mener er viktig i livet. Sunnhet er for meg en realistisk og jordnær holdning til livet + passe mye mat og trening. Jeg har justert ned mine forventninger både til livet, andre og meg selv. *Den gyldne middelvei*

Cecilie

27.09.2012 kl.21:35

Å, dette er noe jeg brenner for! Da jeg var syk nileste jeg blogger og stilte stadig høyere krav til meg selv, jeg kunne aldri nå opp til disse "perfekte" jentene som proklamerte den "sunne" livsstilen sin. Jeg skjønte til slutt at jeg måtte kutte ut disse bloggene for å få det bedre med meg selv, og selv om jeg er friskere i dag er det fortsatt blogger jeg ikke leser, fordi jeg vet at de ikke gir meg noe annet enn dårlig samvittighet for at jeg ikke har vært like "flink" som dem. Bloggerne selv svarer ofte på kritikken om at det er da frivillig å lese deres blogg, men jeg vet av erfaring hvor vanskelig det er å kutte ut de bloggene som pleier sykdommen.

Heldigvis finnes det blogger som din Kristin, og andre som fremmer det sunne og ikke det ekstreme, men de er fortsatt i fåtall i forhold til de ekstreme bloggene. Og selv om ansvaret for å bli frisk og å få det bedre ligger fullt og helt hos oss selv, så er det så viktig å bevisstgjøre hvilken påvirkningskraft blogger faktisk har. Når jeg, en sunn og oppegående 27- åring påvirkes, hva gjør da disse bloggene med en usikker 12- åring? Det tenker jeg mye på, og det brenner inni meg når man hører at småjenter er redde for frukt fordi de har hørt at det er for mye sukker i det!

Jeg klarer nå å distansere meg fra bloggene jeg ble sykere av nå, fordi jeg vet at det jeg trodde var det ?perfekte? ikke er noe å etterstrebe, jeg skal ha det godt, jeg er god nok (den klisjeen blir aldri oppbrukt) og jeg trenger ikke lav fettprosent eller karbotelling for å føle meg sunn og vellykket. Vi trenger flere av de jordnære og sunne bloggene, så Torill, hvis du har lyst å begynne å blogge så har du allerede en fast leser i meg ;)

All kred til deg Kristin og alle dere andre som blogger, dere er tøffe som tør, og vit at selv om noen blogger misbrukes så finnes det også blogger som gjør oss friskere. Det gjorde din Kristin for meg, og det vet du :)

Ingvild

27.09.2012 kl.23:40

DIGGA DEG!!

springerinne

28.09.2012 kl.05:39

Ingvild: Tusen takk:)

springerinne

28.09.2012 kl.05:45

Cecilie: Tusen takk gode venn:) Det varma. Ja eg tenkjer også mykje på dei som er tenåringar og skal finne deira veg i livet om berre ei kort stund, og dei fleste har jo tilgang til pc og internett heile døgnet. Ofte kan dei jo meir enn foreldrene sine, og det å finne fram til ekstrem informasjon er jo berre eit par tastetrykk vekke.
Eg er glad for at eg endeleg kjenner meg lukkeleg med dagens livsstil og sunne kropp:)

Ynskjer deg ein fin dag Cecilie! Snart sjåast vi.

Klem

springerinne

28.09.2012 kl.05:47

Torill: Du skal ikkje ha dårleg samvit, det er heilt sikkert.

Eg synes du skal skrive blogg eg. Du har ein fast lesar her også:)

Stor klem og ha ein strålande dag med både sjokolade og hamburger:):)

springerinne

28.09.2012 kl.05:51

Hilde: Åh, den spontaniteten er så fantastisk å ta i bruk att, og ikkje minst følelsen av ekte livsglede.Det er såååååå viktig for å verkeleg kunne nyte det livet har å by på. Å bli innestengd i sin eigen vonde verden er ubeskriveleg slitsomt og vondt og eg unnar ingen den tilstanden.

Håpar nokon finn litt inspirasjon til å kjempe her på bloggen.. Det er iallfall det eg ynskjer.

Ha ein fin dag Hilde!

Maria

29.09.2012 kl.11:09

Vedr det Torill skrev. Jeg ER sunn, burde det ha stått.

M

30.09.2012 kl.00:34

Tusen takk for flott innlegg. Kjente meg veldig igjen i det, har slitt med anoreksi/bulumi i 4 år, men er meget godt i tilfriskning heldighvis! Særlig det med å ikke ha dårlig samvittighet har vært ekstremt vanskelig for meg. Men som du skrev så fint:" Det skal ikkje være eit nederlag å innsjå at ein ikkje lenger orkar å leve med sinnsjuke reglar og dårleg samvit." Og DET er egentlig utrolig sant!

Tusen takk :)

Kari

30.09.2012 kl.01:39

Hei Kristin

ENig i at blogger er avhengighetsskapende. Jeg leser flere daglig, får ikke ro i sjelen før jeg har vært innom de. Ikke ekstreme varianter, men sånne som lager kaker av eggehvite, 10 gram mandelmel, essenser i alle varianter og surkin.

Lurer på om du vet om noen mere sunne treningsblogger, gjerne i form av løping, men hvor dte er treningsglede som er i fokus, og ikke å slepe seg ned til elixia dag og ut -inn. Vet allerede om lidenskapforsunlivstil sin blogg, hun virker som er fornuftig jente.

Og en annen ting, blir du ikke latterlig trøtt når du sover så lite?? I natt sov jeg 6 timer, og har gått i ørska siden.. må ha 8 timer! Når legger du deg?

Klem klem

springerinne

02.10.2012 kl.07:07

Kari: Heisan, ja du kan foreksempel gå innom denne siljaifarta.blogspot.no. Og Lidenskap for sunn livsstil.
Eg sover ikkje lite til vanleg. Pleier å legge meg rundt 2200 i vekene og at eg vakna 0300 har ikkje skjedd ofte det siste året. Og eg stod jo ikkje opp då:) Låg fint til klokka ringde,men ja. Eg treng søvn, vær sikker!

springerinne

02.10.2012 kl.07:10

M: Ja ikkje sant, Ein er berre nøydd å snu enkelte ting i hovudet som monsteret har banka inn.Eg har jobba mykje med det når negative tankar poppar innom. Det er ikkje Kristins meiningar,men eit tullete troll som trur det kan velte heile livet. Det er eg overhode ikkje villig til å sitje å sjå på.
Klem

Skriv en ny kommentar

springerinne

springerinne

38, Lillehammer

Hei, eg begynte å blogge då eg fekk behandling for ein 13 år gammal spiseforstyrrelse. I dag er frisk, og er sjeleglad for at eg tok opp kampen. Det har resultert i eit fritt liv kor eg ikkje lenger er fengsla, og er blitt mamma til Noah på 3, og Erle på 1 år. Historia mi er blitt til boka Spring for livet. Den kan du kjøpe hos Norli og andre bokbutikkar. Eg jobbar i dag for Dagbladet, og er redaktør for magasina SKIsport og Friidrett. Har bakgrunn som toppidrettsutøvar i friidrett, elskar fortsatt å springe og ikkje minst gå på ski. Treffast på kriroset@gmail.com.

Kategorier

Arkiv