hits

Frå pizzaredsel til pizzaelsker

Då eg var 18 år blei pizza bannlyst i livet mitt. Pizzaen som eg brukte å elske, spesielt med ei heilt lass med kvitost over turte eg ikkje lenger smake på. Spiseforstyrrelsen eg hadde klart å "dra på meg", gav eg nemleg klar beskjed om at dette var usunt, feitande og fryktleg farleg.



Så gjekk åra, - mange år. Ikkje før eg fekk behandling og kjende meg som Kristin att etter å ha passert 30 år turte eg å smake på pizza igjen. Først heimelaga med lett kvitost, og til slutt kjøpe pizza med ukjende ingredensar og gjerne med ekstra ost på toppen. Eg hugsar det som om det var i går, - den første smaken av heimelaga pizza. Det var skummelt å gape over, men fy flate så godt det smakte. Eg var i himmelen. 

I dag tenkjer eg ikkje på pizza som farleg eller usunt. Det er eit enkelt valg i ein hektisk kvardag, og eg serverer gjerne ein frisk salat ved sidan av. Ja og så heimelaga rømmedressing. Det er eit must.

Det er fryktleg rart å tenkje på at eg levde i nærare 15 år utan å smake på ein einaste smule pizza, alt på grunn av ei stemme i hovudet som fortalde meg tull og tøys. Pizza er supergodt, treng absolutt ikkje være usunt og om den skulle være i det usunne laget så gjer heller det INGENTING.

Springerinneklem 

P.S
Eit litt anna tema, men i dag fekk eg min første Dagbladet artikkel i papiravisa. Eg skriv til vanleg for Dagbladet.no/ Pluss( betalingsside), men av og til vert dei også trykt i papiravisa. Så kjøper du Dagbladet i dag må du slå opp på side 12 og 13:)


God helg!

 

3 kommentarer

Victoria Larsen

24.03.2017 kl.15:51

så godt ! :D

Sandra Marie

24.03.2017 kl.16:46

Så deilig at du endelig "får lov" å spise pizza igjen :D Forstår godt hvordan det er, jeg eeeelsker pizza, men blir ikke pizza like ofte lengre for å si det sånn... men hadde faktisk aldri klart meg 15 år uten, uansett hva topplukket forteller meg!

Madelén Skare Olsen

24.03.2017 kl.23:38

Tommel opp for deg! Spiste selv pizza før jeg ble syk, men aldri vært så begeistret for mye ost. Generelt aldri vært glad i ost i det hele tatt. Jeg var en av de som syntes det var for mye ost på Grandiosa feks... Ergo kjøpte jeg aldri det. Husker jeg og lillebror heller diske opp med hjemmelaget pizza og alltid hadde jeg min egne side med minst mulig ost ;) En smaks- og behag-sak det der. Uansett er ikke det greia, for det er jo så mye mer på en pizza :) En dag kommer jeg kanskje dit der jeg tør smake, og også spise. Ikke at jeg savner det, men jeg føler jeg trenger å pushe grenser og bli litt mer ''fri'' bare. Takk for at du delte!

Skriv en ny kommentar

springerinne

springerinne

38, Lillehammer

Hei, eg begynte å blogge då eg fekk behandling for ein 13 år gammal spiseforstyrrelse. I dag er frisk, og er sjeleglad for at eg tok opp kampen. Det har resultert i eit fritt liv kor eg ikkje lenger er fengsla, og er blitt mamma til Noah på 3, og Erle på 1 år. Historia mi er blitt til boka Spring for livet. Den kan du kjøpe hos Norli og andre bokbutikkar. Eg jobbar i dag for Dagbladet, og er redaktør for magasina SKIsport og Friidrett. Har bakgrunn som toppidrettsutøvar i friidrett, elskar fortsatt å springe og ikkje minst gå på ski. Treffast på kriroset@gmail.com.

Kategorier

Arkiv